Τρίτη, 30 Μαΐου 2017

~ Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν ΓΙΑ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΩΝ ΕΚΤΡΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ...~ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ † ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 29ῃΜαΐου 2017
Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν
ΓΙΑ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΩΝ ΕΚΤΡΩΣΕΩΝ
ΚΑΙ ΤΟ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
Ἀπέναντι στό ἔγκλημα τῶν ἐκτρώσεων πού στήν δύστυχη πατρίδα μας θεωρεῖται «θεσμοθετημένο δικαίωμα» τῆς γυναίκας, τρεῖς ἰατροί ἀναισθησιολόγοι τοῦ Νοσοκομείου τῆς Σάμου, γνωστοποίησαν μέ ἐπιστολή τους στήν διοίκηση τοῦ Νοσοκομείου Σάμου, ὅτι θά ἀπέχουν ἀπό τά καθήκοντά τους σέ ἰατρική πράξη διακοπῆς κυήσεως, ἄν δέν συντρέχουν ἰατρικοί λόγοι κινδύνου ζωῆς ἤ ὑγιείας τῆς ἐγκύου. Ἐπικαλούμενες οἱ ἀναισθησιολόγοι, τό ἄρθρο 31 τοῦ Ν. 3418/2005 «Κώδικας ἰατρικῆς δεοντολογίας» τό ὁποῖο προβλέπει ὅτι «Ὁ ἰατρός μπορεῖ νά ἐπικαλεσθεῖ τούς κανόνες καί τίς ἀρχές ἰατρικῆς συνείδησής του καί νά ἀρνηθεῖ νά ἐφαρμόσει ἤ νά συμπράξει στίς διεργασίες τεχνητῆς διακοπῆς τῆς κύησης ἐκτός ἄν ὑπάρχει ἀναπότρεπτος κίνδυνος γιά τήν ζωή τῆς ἐγκύου ἤ κίνδυνος σοβαρῆς καί διαρκοῦς βλάβης τῆς ὑγείας της» δήλωσαν ὅτι δέν θά συμπράξουν στήν «διακοπή» τῆς ζωῆς τῶν ἐμβρύων.
Αἰσθανόμαστε τήν ἀνάγκη νά ἐπαινέσωμε δημόσια τίς τρεῖς ἰατρούς τῆς Σάμου, ὅπως ἔπραξε καί ὁ Σεβ. Ποιμενάρχης τους κ.κ. Εὐσέβιος καί νά ἐπισημειώσουμε ὅτι τό ἄρθρο 304 τοῦ ἰσχύοντος Ποινικοῦ Κώδικος πού κατοχυρώνει καί στήν Ἑλλάδα τό δικαίωμα μιᾶς γυναίκας στήν ἄμβλωση,στήν παραγρ. 4, ἀποτελεῖ μία ἀπόδειξη ὅτι τό θετέο δίκαιο,σάν δημιούργημα τῆς ἀνθρώπινης ἀντίληψης μπορεῖ νά θεσμοθετεῖ τήν ἀνατροπή τῆς ἐνθέου ἠθικῆς πού καταγράφεται καί διά τοῦ ἄγραφου ἠθικοῦ νόμου ἀλλά καί διά τῆς ἱερᾶς Ἀποκαλύψεως στήν ἀνθρωπίνη ψυχή. Στήν σύγκρουση τῶν καθηκόντων τῶν ἰατρῶν καί τῶν ὑπευθύνων ὑγείας πού προκύπτει ἀναποδράστως ἀπό τίς διατάξεις τῆς παραγρ. 4 τοῦ ἄρθρου 304 τοῦ ΠΚ καί τίς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 2 παραγρ. 5 καί 31 τοῦ Ν. 3418/2005 «Κώδικας ἰατρικῆς δεοντολογίας», ἀσφαλῶς ὑπερτερεῖ ἡ πρόβλεψη τοῦ ἐν θέματι Κώδικος, διότι τά ζητήματα συγκρούσεως καθηκόντων ἐπιλύονται μέ σταθμίσεις καί ἀσφαλῶς ὑπέρτερο ἀγαθό, εἶναι ἡ διασφάλιση τῶν ἀρχῶν τῆς ἠθικῆς συνειδήσεως τοῦ ἰατροῦ, νά ἀρνηθεῖ νά συμμετάσχει καί νά συμπράξει στήν διάπραξη μιᾶς ἀμβλώσεως, χωρίς νά ὑφίσταται ἀναπότρεπτος κίνδυνος γιά τήν ζωή τῆς ἐγκύου, ἀπό τό κατασκευασμένο «δικαίωμα» τῆς γυναίκας στήν  ἐγωπαθῆ καί ἀμοραλιστική ἄμβλωση πού δολοφονεῖ ἕναν ἄνθρωπο, ὁ ὁποῖος ὑφίσταται ἐξ ἄκρας συλλήψεως σάν ψυχοσωματική ἑνότητα, συνδημιουργημένη ἀπό τόν Θεό καί τούς γονεῖς του.
Εἶναι τρομακτική καί ἄκρως διδακτική ἡ κυκλοφορηθεῖσα ρεαλιστική ταινία Silentscream(Σιωπηλή κραυγή)πού καταδεικνύει τόν τρόμο καί τήν ἀγωνία τοῦ ἐμβρύου, τοῦ ὁποίου ἐπιταχύνονται οἱ καρδιακοί παλμοί, ὅταν ἀντλαμβάνεται τόν μηχανισμό διαμελισμοῦ του καί ἀπορροφήσεώς του καί θά ἔπρεπε ὅλοι ὅσοι ὑποστηρίζουν τό κακούργημα τῶν ἀμβλώσεων καί οἱ γυναῖκες πού τό ἀποφασίζουν νά ὑποχρεώνονται πρίν τήν ἐνέργεια τους νά παρακολουθήσουν μέ τά μάτια ὁρθάνοιχτα αὐτήν τήν ταινία.
Στήν πατρίδα μας μέ μέτριους ὑπολογισμούς πραγματοποιοῦνται 300.000 ἐκτρώσεις τό χρόνο ἐκ τῶν ὁποίων 110.000 ἀπό νέες κάτω τῶν 18 ἐτῶν καί ἑπομένως πέρα ἀπό τό ἠθικό κακό καί τό ἔγκλημα σέ βάρος ἀνυπερασπίστων ἐμβρύων, γιά τά ὁποῖα ὁ Ἀστικός Κώδικας ἔχει προβλέψει τόν θεσμό τοῦ ἐμβρυωροῦ καί ἐδῶ ἀκριβῶς ἀποτυπώνεται ἡ ἀντιφατικότητα τῶν ἀνθρωπίνων νόμων,διαπράττεται καί ἕνα ἔγκλημα σέ βάρος τῆς Πατρίδος μέ τήν δημογραφική ἀπομείωση τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας. Ὁ ἄκρως περιορισμένος ἀριθμός τῶν γεννήσεων γύρω στίς 90.000 ἀνά ἔτος, σέ συνδυασμό μέ τόν ὑψηλό ἀριθμό τῶν θανάτων γύρω στίς 120.000 ἐτησίως, λόγῳ τῆς γήρανσης τοῦ πληθυσμοῦ, ἔχουν σάν ἀποτέλεσμα ἀρνητικό ἰσοζύγιο γεννήσεων καί θανάτων μέ πρόδηλη συνέπεια, τήν δημογραφική συρίκνωση. Ἑπομένως αὐτοί πού διαμαρτύρονται γιά τό ἀσφαλιστικό-συνταξιοδοτικό πρόβλημα, τήν αὔξηση τοῦ συνολικοῦ κόστους ὑπηρεσιῶν ὑγείας, τήν ἔλλειψη προσώπων στήν ἐθνική ἄμυνα, τά ἐλλείματα μεσοπρόθεσμα στόν οἰκονομικά ἐνεργό πληθυσμό, τίς δυσκολίες προσαρμογῆς στά νέα οἰκονομικά περιβάλλοντα, ἄς αἰτιῶνται κυρίως τό ἔγκλημα τῶν ἀμβλώσεων πού ἀφανίζει κάθε χρόνο μιά ὁλόκληρη πόλη.
Τέλος ἡ ἀφελής θέσις ὅτι ἡ εἴσοδος καί ἐγκατάσταση ἀλλοδαπῶν προσφύγων καί μεταναστῶν μπορεῖ βραχυπρόθεσμα καί μεσοπρόθεσμα νά ἀναχαιτήσει τήν μείωση τοῦ πληθυσμοῦ δέν ὑπολογίζει ὅτι οἱ κατά πάντα συμπαθεῖς αὐτοί συνάνθρωποί μας, εἶναι φορεῖς ἄλλου πολιτισμοῦ καί κοσμοειδώλου, ἀσύμβατων, κυρίως οἱ προερχόμενοι ἀπό ἰσλαμικές χῶρες, μέ τίς εὐρωπαϊκές ἀρχές τῆς δημοκρατίας, τῆς ἐλευθερίας τοῦ προσώπου καί τῆς ἰσονομίας καί ὅτι ἀποκτῶντας πολιτικά δικαιώματα στήν χώρα, θά ἐπιδιώξουν τήν ἀνατροπή τοῦ ὑφισταμένου πολιτισμοῦ της,ὅπως δραματικά βλέπουμε νά ἐπισυμβαίνει στίς χῶρες τῆς ἀποικιοκρατίας, πού πληρώνουν μέ αἷμα τό τίμημα τοῦ πάλαι ποτέ ἐπεκτατικοῦ μεγαλοϊδεατισμοῦ τους, στίς χῶρες τοῦ τρίτου κόσμου.
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Δευτέρα, 29 Μαΐου 2017

Jonathan Jackson Sings "Alleluia" - Nashville (360 Video)

Αποτέλεσμα εικόνας για jonathan jackson orthodox

~ ΣΤΗΝ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΗ ΚΥΠΡΟ ΤΟ ΘΡΙΑΜΒΕΥΤΙΚΟ ΦΙΝΑΛΕ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥ SURVIVOR...



Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Με μια προκλητική κίνηση στην κατεχόμενη από τα τουρκικά στρατεύματα βόρειο Κύπρο, θα διεξαχτεί το φινάλε του τουρκικού Survivor που συνεργάστηκε με το αντίστοιχο ελληνικό, προς δόξα της… ελληνοτουρκικής φιλίας, σπάζοντας τα ρεκόρ τηλεθέασης των αποβλακωμένων Ελλήνων τηλεθεατών.


Όπως αναφέρεται, το τουρκικό Survivor που οργανώνει το τουρκικό κανάλι TV8, του γνωστού Τούρκου καναλάρχη, Acun Ilıcalı, που έχει κερδίσει εκατομμύρια και από τους Έλληνες τηλεθεατές, θα παίξει το μεγάλο φινάλε στην κατεχόμενη Κύπρο, αδιαφορώντας φυσικά για το γεγονός ότι το βόρειο τμήμα του νησιού κατέχεται παράνομα από τα τουρκικά στρατεύματα.
Μάλιστα υπάρχει και αγωνιά για το ποιος τελικά θα είναι ο μεγάλος νικητής του τουρκικού Survivor, που θα στεφτεί στα κατεχόμενα.
Αγωνία λοιπόν και οι Έλληνες τηλεθεατές θα έχουν και αυτοί την μεγάλη αγωνία τους, προς δόξα πάντα της… ελληνοτουρκικής φιλίας, βλέπε ελληνικής βλακείας και ηλιθιότητας.
Συγχαρητήρια!
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

www.nikosxeiladakis.gr

~ ...ὁ παλαιότερος θρῆνος για την κατάληψη τῆς Κωνσταντινούπολης...


Σημαίνει ὁ Θεός, σημαίνει ἡ γῆς, σημαίνουν τὰ ἐπουράνια,
σημαίνει κι ἡ Ἁγιά-Σοφιά, τὸ μέγα μοναστήρι,
μὲ τετρακόσια σήμαντρα κι ἑξήντα δυὸ καμπάνες,
κάθε καμπάνα καὶ παπᾶς, κάθε παπᾶς καὶ διάκος.
Ψάλλει ζερβὰ ὁ βασιλιάς, δεξιὰ ὁ πατριάρχης,
κι ἀπ᾿ τὴν πολλὴ τὴν ψαλμουδιὰ ἐσειόντανε οἱ κολόνες.
Νὰ μποῦνε στὸ χερουβικὸ καὶ νά ῾βγει ὁ βασιλέας,
φωνὴ τοὺς ἦρθε ἐξ οὐρανοῦ κι ἀπ᾿ ἀρχαγγέλου στόμα:
«Πάψετε τὸ χερουβικὸ κι ἂς χαμηλώσουν τ᾿ Ἅγια,
παπάδες πᾶρτε τὰ ἱερὰ καὶ σεῖς κεριὰ σβηστῆτε,
γιατί ῾ναι θέλημα Θεοῦ ἡ Πόλη νὰ τουρκέψει.
Μόν᾿ στεῖλτε λόγο στὴ Φραγκιά, νὰ ῾ρθοῦν τρία καράβια,
τό ῾να νὰ πάρει τὸ σταυρὸ καὶ τ᾿ ἄλλο τὸ βαγγέλιο,
τὸ τρίτο τὸ καλύτερο, τὴν ἅγια Τράπεζά μας,
μὴ μᾶς τὴν πάρουν τὰ σκυλιὰ καὶ μᾶς τὴ μαγαρίσουν».
Ἡ Δέσποινα ταράχτηκε καὶ δάκρυσαν οἱ εἰκόνες.
«Σώπασε κυρὰ Δέσποινα, καὶ μὴ πολυδακρύζῃς,
πάλι μὲ χρόνους, μὲ καιρούς, πάλι δικά μας θά ῾ναι».
(Τὸ δημοτικὸ αὐτὸ τραγούδι εἶναι ὁ παλαιότερος θρῆνος γιὰ τὴν κατάληψη τῆς Κωνσταντινούπολης. 
Πιθανὸν νὰ προέρχεται ἀπὸ τὴν Κρήτη. 
Βρέθηκε σὲ χειρόγραφό του 15ου αἰῶνα· 
ὁ τίτλος ἦταν: 
«Ἀνακάλημα τῆς Κωνσταντινούπολης».)

Γιάννης Τσιτλακίδης

Κυριακή, 28 Μαΐου 2017

~ "Ο Ελληνισμός, αν δεν είχε αδιανόητους στόχους, θα ήταν νεκρός προ πολλού... " Ν. Λυγερός

Η Άλωση δεν είναι οριστική... 

Ν. Λυγερός 

Όσοι βλέπουν το Βυζάντιο μόνο και μόνο από το πρίσμα της Άλωσης του 1453, ξεχνούν θελημένα ή όχι τους έντεκα αιώνες που αποτελούν παγκόσμιο ρεκόρ διάρκειας μιας ανθρώπινης υπερδομής, ξεχνούν ότι το βυζαντινό πνεύμα συνεχίζει να ζει μέσα στις εκκλησίες, 
αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι 
Κι αν άκουγαν το πιο διάσημο ποντιακό άσμα, που είναι βέβαια αφιερωμένο στην Πόλη, θα καταλάβαιναν ότι τα σύμβολα λένε περισσότερα απ' όσα κατανοούν. 
Έτσι κι εμείς αυτό που θαυμάζουμε στις 29 Μαΐου κάθε χρόνου από τότε που υπάρχουμε είναι ότι οι δικοί μας δεν ξέχασαν ακόμα και μετά από αιώνες κατοχής. 
Κανένας Έλληνας δεν στέκεται αδιάφορος μπροστά στο μεγαλείο 
της Αγίας Σοφιάς κι ο καθένας επιθυμεί τη λειτουργία του πιο συμβολικού μας ναού. 
Δεν μιλούμε για μια παλιά επιθυμία που άλλοι θα την χαρακτήριζαν ως ουτοπική. Αλλά για μια θεμελιακή μελέτη μέσω της Χρονοστρατηγικής, όπου βλέπουμε το ρόλο των κάστρων, τη σημασία του περάσματος, το ευρωπαϊκό πλαίσιο, το παίγνιο του Ελληνισμού και την αξία της πίστης. 
Ο Ελληνισμός αν δεν είχε αδιανόητους στόχους, θα ήταν νεκρός προ πολλού... 
Επιπλέον δεν υπάρχει κανένας λόγος που δικαιολογεί την ύπαρξη κατεχομένων στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Έτσι όλα αυτά είναι θέμα χρόνου κι αν θυμηθούμε ότι οι Ισπανοί έκαναν έξι αιώνες να απελευθερωθούν από το βάρβαρο ζυγό, τότε μπορούμε να σκεφτούμε το μέλλον μ' έναν διαφορετικό τρόπο που δεν έχει καμία σχέση με τα συμβατικά των κοινωνιών που θεωρούν πάντα ότι τίποτα δεν αλλάζει, ενώ η ιστορία της Ανθρωπότητας αποδεικνύει ακριβώς το αντίθετο. 
Κι αν σκεφτούμε ότι ο Ελληνισμός είναι το δώρο του Χρόνου στην Ανθρωπότητα, τότε μπορούμε να ενεργοποιήσουμε τη μνήμη μέλλοντος που απελευθερώνει τους πάντες από τα πάντα...

(Ολόκληρο το θέμα εδώ...)

~ Εμείς το είδαμε από το http://yiorgosthalassis.blogspot.com/

~ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ Η ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ!!!








Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης 

Όσο και αν αυτό ακούγεται παράδοξο, γεγονός είναι πως οι Τούρκοι έχουν αρχίσει να φέρνουν στην επιφάνεια την… χαμένη Ρωμιοσύνη της Μικράς Ασίας. 

Πράγματι τα τελευταία χρόνια μια εμφανής «αγωνία», των Τούρκων να πιστοποιήσουν και να αποδείξουν το βυζαντινό παρελθόν της χώρας τους, αλλά σε πολλές περιπτώσεις και των… ιδίων και να φέρουν στην επιφάνεια την χαμένη Ρωμιοσύνη, (Βυζάντιο), της Μικράς Ασίας, έχει αρχίσει και φέρνει καταπληκτικά αποτελέσματα. Τα αποτελέσματα αυτά σε πολλές περιπτώσεις εκπλήσσουν ακόμα και τους ιδίους, αφήνουν άναυδη την κοινή γνώμη στην γειτονική χώρα, αλλά δυστυχώς εδώ στην Ελλάδα, την μόνη φυσική κληρονόμο της Ρωμιοσύνης της Μικράς Ασίας, δεν έχουν ακόμα τύχει της απαιτούμενης προσοχής και δημοσιότητας.


Έτσι, με εντυπωσιακούς τίτλους η τουρκική εφημερίδα Μιλιέτ, αλλά και Χουριέτ, ανήγγειλαν ότι οι Τούρκοι είχαν ανακαλύψει μια ολόκληρη χαμένη βυζαντινή πόλη η οποία ήταν πρωτεύουσα επαρχίας και επισκοπικό κέντρο με μια μεγάλη βυζαντινή εκκλησία που ήταν αφιερωμένη στην αγία Σοφία. Η πολιτεία αυτή, οι ανασκαφές για την ανεύρεση της οποίας είχαν αρχίσει από το 2003, βρίσκεται δυτικά της Άγκυρας και οι Τούρκοι ανέφεραν το όνομα της που είναι Mnizos. Η αλήθεια είναι ότι σύμφωνα με τον Γεώργιο Κλεάνθη Σκαλιέρη κα το βιβλίο του «Λαοί και Φυλές της Μικράς Ασίας», πρόκειται για την βυζαντινή πόλη Μείζου ή Μνίζου, γνωστή και ως Αγιάς, ανήκει στο βιλαέτιο της Άγκυρας, είναι δήμος, πρωτεύουσα επαρχίας αποτελούμενη από 62 ενορίες υπαγόμενες στην κεντρική μητρόπολη.

Η χαμένη αυτή βυζαντινή πολιτεία με την εκκλησία της αγίας Σοφίας, όπως αναφέρουν οι Τούρκοι, ανακαλύφθηκε δυτικά της Άγκυρας στην επαρχία Güdül και υπάγεται στον τουρκικό δήμο Çağa. Σύμφωνα με δηλώσεις του διευθυντή του «Μουσείου Πολιτισμών Ανατολίας», Melih Arslan, η πόλη αυτή έγινε γνωστή μετά το 400 μ. Χ., δηλαδή τον πέμπτο αιώνα και είχε γίνει ένα μεγάλο θρησκευτικό κέντρο της περιοχής την περίοδο που ο χριστιανισμός είχε επικρατήσει σε όλη την Μικρά Ασία.

Οι ανασκαφές έφεραν στο φως της δημοσιότητας κάποια κτίρια της εποχής εκείνης, τα ερείπια του ναού της Αγίας Σοφίας από τα οποία εξακριβώθηκε και η ταυτότητα της βυζαντινής πόλης Μείζου, καθώς και ρωμαϊκά λουτρά. Η αξία του ναού, όπως τονίστηκε από τις τουρκικές αρχές, είναι ότι αποτελεί άριστο δείγμα βυζαντινής εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής. Όπως δήλωσε ο Melih Arslan, οι εργασίες συνεχίζονται για την ανακάλυψη και άλλων κτισμάτων του ιστορικού αυτού χριστιανικού κέντρου της κεντρικής Μικράς Ασίας.
Χαρακτηριστικό της σημασίας που έχουν δείξει οι Τούρκοι για τις ανασκαφές που γίνονται στην περιοχή, είναι ότι τρεις κρατικοί αρχαιολόγοι εποπτεύουν τις εργασίες ενώ οι ανασκαφές, που είναι σε εξέλιξη κοντά στην εθνική οδό περίπου 500 μέτρα από τον δρόμο Ayaş – Beypazarı, απασχολούν αρκετούς εργάτες. Το εντυπωσιακό είναι, όπως ανακοινώθηκε, ότι η εκκλησία της αγίας Σοφίας είναι μετά τρούλου, σε σχήμα οβάλ, με μικρότερους τρούλους πέριξ του κεντρικού θόλου που φυσικά έχουν καταρρεύσει. Το κτίσμα είναι πολύ μεγάλο για τα δεδομένα της εποχής και το συνολικό συγκρότημα των κτισμάτων του εκκλησιαστικού κέντρου υπολογίστηκε ότι φτάνουν τα 3.600 τετραγωνικά μέτρα.
Η εκκλησία βρίσκονταν στο κέντρο της πόλης, όπως δείχνουν οι μέχρι τώρα ανασκαφές και δέσποζε στην περιοχή. Θεωρείται ότι ήταν μια από τις 5 μεγάλες επισκοπές της περιοχής της κεντρικής Μικράς Ασίας κατά την βυζαντινή περίοδο. Εντυπωσιακό είναι επίσης ότι ο επικεφαλής της ομάδας των Τούρκων αρχαιολόγων, Umut Alagöz, δήλωσε στην τουρκική εφημερίδα Μιλιέτ ότι σε δεύτερη φάση θα επιδιωχτεί η αναστήλωση και ανακατασκευή της εκκλησιάς με την φιλοδοξία η περιοχή να καταστεί μεγάλο κέντρο θρησκευτικού τουρισμού, καθώς ο ναός αποτελεί ένα σπάνιο πρωτοβυζαντινό δείγμα του πέμπτου αιώνα.
Από ιστορικές πηγές είναι γνωστό πως η πόλη Μείζου ήταν γεωγραφικό κέντρο και δέσποζε στην οδό που σύνδεε την Κωνσταντινούπολη με την Περσία και την Ταρσό, στα παράλια της νότιας Μικράς Ασίας. Η εμφάνιση και ραγδαία ανάπτυξη της πόλη άρχισε μετά την διάσπαση της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και την ανακήρυξη της Νικομήδειας σαν μια από τις τέσσερις νέες πρωτεύουσες της διασπασμένη αυτοκρατορίας. Μετά το κτίσιμο της Κωνσταντινούπολης και την ανάδειξη της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η σημασία της ανέβηκε ακόμα περισσότερο σαν γεωγραφικό σταυροδρόμι της κεντρικής Μικράς Ασίας.
Οι προσκυνητές που ξεκινούσαν από την Κωνσταντινούπολη για τα Ιεροσόλυμα έκαναν μια σημαντική στάση στην πόλη αυτή που ήταν ήδη μεγάλο χριστιανικό θρησκευτικό κέντρο. Αλλά και στους επόμενους αιώνες, μέχρι την εμφάνιση των Αράβων και στην συνέχεια των Οθωμανών, η Επισκοπή της Μνίζου ή Αγιάς έπαιξε μεγάλο ρόλο σαν ένας «φάρος» της ελληνοορθοδοξίας σε όλη την περιοχή.
Σήμερα, μετά από τόσους αιώνες και εντελώς παράδοξα, (;;;), άλλο ένα χαμένο κομμάτι της Ρωμιοσύνης «ανατέλλει» ξανά στα άγια χώματα της Μικράς Ασίας. 

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος- Συγγραφέας-Τουρκολόγος

~ Zωντανή αναμετάδοση τῆς ἡμερίδας μέ θέμα «Ταυτότητα φύλου – Μία διεπιστημονική προσέγγιση»...Τώρα!!!

Πάτησε πάνω στην εικόνα για να συνδεθείς ζωντανά με το Πολεμικό Μουσείο...Τώρα!...

''Χίλιες φορές φτωχός με τον Χριστόν παρά εκατομμυριούχος με τον διάβολο..."


''Χίλιες φορές φτωχός με τον Χριστόν παρά εκατομμυριούχος με τον διάβολον. Χίλιες φορές διάκος, χίλιες φορές καλόγερος με Χριστό, παρά πατριάρχης ποδοπατών θείους και Ιερούς Κανόνας. Χίλιες φορές εξόριστος στα μπουντρούμια, παρά άθλιος ρασοφόρος κηρύττων το ψεύδος...''

Μητρ. Αυγουστίνος Καντιώτης

~ Δάσκαλος στην Τουρκία δήλωσε πως είναι...Ρωμιός...


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Μια καταπληκτική περίπτωση που δείχνει για άλλη μια φορά το καθεστώς της καταπίεσης που υπάρχει στην Τουρκία για όσους τολμούν να αρνηθούν την κατεστημένη τουρκική ταυτότητα, η οποία για πολλούς είναι ένα πλαστό δημιούργημα, αποκαλύπτουν τα ίδια τα τουρκικά ΜΜΕ χωρίς όμως να δώσουν πολύ δημοσιότητα στο θέμα.

Η περίπτωση αφόρα τον Ahmet Sarıtaş, δάσκαλο σε ένα σχολείο της περιοχής του Pentik, στην ασιατική περιοχή της Κωνσταντινούπολης. Ο Sarıtaş, όπως αναφέρει το κατηγορητήριο που του απεδόθη από την Διεύθυνση Εκπαίδευσης της Κωνσταντινούπολης, στην ετήσια συγκέντρωση των εκπαιδευτικών, είχε δηλώσει πως είναι Έλληνας, ότι ξέρει ρωμαίικα, και πως παρά την μεγάλη κρίση που διέρχεται η Ελλάδα στην Ελλάδα υπάρχει περισσότερη ελευθερία για τους δάσκαλους και τους καθηγητές και δεν υπάρχει η καταπίεση που ασκείται στα τουρκικά σχολεία.

Τις ίδιες απόψεις είχε εκφράσει επανειλημμένα και κατά την διάρκεια του εκπαιδευτικού έτους. Μάλιστα ο εν λόγω δάσκαλος, όπως αναφέρουν οι κατηγορίες εναντίον του, είχε ισχυριστεί πως για τον ίδιο θα ήταν πολύ καλύτερο να διδάσκει σε ελληνικά σχολεία γιατί εκεί δεν θα ήταν αναγκασμένος να κρύψει την ταυτότητα του και ότι στην Τουρκία δεν υπάρχει ελευθερία για να δηλώσεις μια ταυτότητα διαφορετική από την επίσημη κατεστημένη τουρκική ταυτότητα.

Οι δηλώσεις αυτές που έγιναν γνωστές στην Διεύθυνση Δημοτικής Εκπαίδευσης της περιφέρειας της Κωνσταντινούπολης, προκάλεσαν την έντονη αντίδραση με συνέπεια να του αποσταλεί έγγραφη προειδοποίηση να ανακαλέσει τις δηλώσεις του και την δημόσια τοποθέτηση του ότι είναι Έλληνας, γιατί σε αντίθεη περίπτωση θα υποστεί τις κυρώσεις προσβολής της επίσημης τουρκικής ταυτότητας.
Σύμφωνα με τις δηλώσεις του İhsan Koç, διευθυντή του σχολείου που διδάσκει ο Ahmet Sarıtaş, του ζητήθηκε να προβεί σε γραπτή μεταμέλεια για ότι έχει δηλώσει δημόσια, δηλαδή για τους ισχυρισμούς του ότι είναι ελληνικής καταγωγής. Η προειδοποίηση που του απεδόθη αναφέρει ότι το τουρκικό εκπαιδευτικό σύστημα δεν ανέχεται τέτοιες δηλώσεις που προσβάλουν τις βασικές αρχές του, οι οποίες βασίζονται στην αποδοχή μιας επίσημης τουρκικής ταυτότητας.

Το εντυπωσιακό είναι, όπως αποκαλύφτηκε από τον Eyüp Atasoy, τον Διευθυντή Εκπαίδευσης της περιοχής του Pentik, της ασιατική ακτή της Κωνσταντινούπολης, ο οποίος έψαξε για την καταγωγή του δασκάλου που έκανε αυτές τις δηλώσεις, ο Ahmet Sarıtaş κατάγεται από την Τραπεζούντα, είναι δηλαδή Πόντιος. Η αποκάλυψη αυτή, παρά τους ισχυρισμούς των Τούρκων ότι ο δάσκαλος δεν είναι Έλληνας αλλά… Πόντιος, είναι άλλο ένα στοιχείο που έρχεται να προστεθεί σε τόσα άλλα που δείχνουν πως ειδικά για τη περιοχή του Πόντου υπάρχει ένα κλίμα αμφισβήτησης της επίσημης τουρκικής ταυτότητας και μια αναζήτηση της πραγματικής ρωμαίικης ταυτότητας των κατοίκων της περιοχής.

Αυτή η ρωμαίικη ταυτότητα, μετά από τόσες δεκαετίες από την ανταλλαγή των πληθυσμών και την αποχώρηση από τον Πόντο των Ελλήνων, φαίνεται πως ξαναβγαίνει στην επιφάνεια με όλες τις συνέπειες μιας τέτοιας «σεισμικής» εξέλιξης, για όλο το πλαστό κρατικό οικοδόμημα της σύγχρονης Τουρκίας.

468η επέτειος Αλώσεως Κωνσταντινουπόλεως (βίντεο)

Συμπληρώνονται φέτος 564 έτη από την Άλωση της Κωνταντινούπολης 

Μοιραίο έτος το 1921 για τους Έλληνες.Η Ελλάδα που ήδη από το 1919 υπό την ηγεσία του Ελευθερίου Βενιζέλου είχε καταλάβει την Σμύρνη και την Ανατολική Θράκη με σοβαρές αξιώσεις διεκδικούσε την πραγματοποίηση της  Μεγάλης Ιδέας ενώ το 1920 είχε υπογραφεί η συνθήκη των Σεβρών στην οποία αντιστέκονταν σθεναρά με έδρα την Άγκυρα οι τούρκοι εθνικιστές.

Στις 29 Μαίου 1921 (468η επέτειος Αλώσεως Κωνσταντινουπόλεως) ο βασιλιάς Κωνσταντίνος μετά την δοξολογία στη Μητρόπολη ξεκινά για την Σμύρνη με στόχο να ξυπνήσει παλιές μνήμες και να ανυψώσει  το ηθικό του στρατού που πρέπει να επιτεθεί και να συντρίψει ολοκληρωτικά τον τουρκικό.

Στην μεγάλη "εαρινή" επίθεση που ακολούθησε Ιούνιος-Αύγουστος 1921 η Έλληνες έφθασαν 50 χλμ έξω από την Άγκυρα διασπώντας τις δύο από τις τρεις αμυντικές γραμμές των τούρκων με τον ίδιο το Μουσταφά Κεμάλ να ομολογεί ότι η άμυνα του "κρεμόταν από μια κλωστή"...

Αφιερώνεται στη μνήμη των ελλήνων πολεμιστών που έπεσαν στη "Μάχη του Σαγγάριου" για την πραγματοποίηση της Μεγάλης Ελλάδας...
Δείτε το βίντεο...
Rafail.org

“Μέ εὐφραίνει τό «πρίν» τῆς Ἑλλάδας, μέ πληγώνει τό «τώρα», ἀλλά ἐλπίζω στό «αὔριο»” Γράφει ὁ Σταμάτης Σπανουδάκης

~ "Ἡ μαγεία τῆς δημιουργίας βρίσκεται στή στιγμή. Τό μόνο πού ζητάει ὁ Θεός εἶναι νά ΄σαί ἐκεῖ. Ἑτοιμοπόλεμος καί ταπεινός. Σκέψου νά «λείπεις» ὅταν σου χτυπάει τήν πόρτα ἡ ἔμπνευση. Ἄν εἶχα τόν χρόνο, θά ἀπέσυρα ὅλους τους δίσκους μου καί θά τούς «διόρθωνα», ὅπως σήμερα νομίζω ὅτι θά ΄πρεπε....

Ποτέ δέν ἔχω γράψει ἐρωτικούς στίχους γιά γυναῖκες. Ὅλοι εἶναι γραμμένοι γιά τόν μεγάλο μου ἔρωτα, τόν Ἰησοῦ Χριστό τόν Ἐσταυρωμένο. 
«Θέλω νά ΄μαί πάντα μαζί σου», ἔγραψα. Ἐγώ ξέρω τί λέω. Ἀναγνωρίζω ὅμως, τό δικαίωμα τοῦ κάθε ἀκροατῆ μου νά καταλάβει τή μουσική ἤ τούς στίχους μου, ὅπως ἐκεῖνος θέλει..."

Γράφει ὁ Σταμάτης Σπανουδάκης

1525581_653553231350783_1155754914_n
(διαβάστε το κείμενο ακούγοντας την υπέροχη μουσική του, στο βίντεο που έχουμε αναρτήσει παρακάτω! )
.
Αὐτές τίς μέρες, προτιμῶ νά “ἀνεβάζω” λίγα λόγια μου, σάν ἕνα διάλειμμα στήν μουσική, ἡ σάν μιά διαφορετική λίγο πιό “κατανοητή”, φωνή μου. Ἐλπίζω μόνο νά μήν σᾶς κούρασα.
Αὐτό πού μᾶς ἔχει «χαλάσει» σάν λαό εἶναι ὅτι ἀνταλλάξαμε τήν πίστη στόν Χριστό καί τήν πατρίδα, τήν οὐσία δηλαδή τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ὡς πρωτόγονοι ἰθαγενεῖς, μέ τά μπιχλιμπίδια τοῦ ὀρθολογισμοῦ καί τῶν παντοειδῶν παγκοσμιοποιημένων φαντασμάτων.  Ἄν μποροῦσα νά μεταφερθῶ σέ κάποια ἐποχή μέ τή μηχανή τοῦ χρόνου θά ἤθελα νά βρεθῶ ἐκεῖ, τή στιγμή πού ὁ Χριστός ἀνεστήθη, μέ τήν κρυφή λαχτάρα, νά ΄μοῦν ὁ ληστής στό πλάι Του.
Μή φοβάστε τίποτα καί κανέναν καί δίνετε λογαριασμό μόνο στόν Χριστό.
Τί χρειάζεται νά ’χει στήν «φαρέτρα» τοῦ ἕνας νέος καλλιτέχνης γιά νά κάνει καριέρα στήν Ἑλλάδα; Ταλέντο, ταλέντο καί κυρίως ταλέντο. Ἡ δουλειά ὅμως εἶναι πάντα σημαντική. Ἄν θέλετε κι ἄλλα, ἔρωτας, χωρίς ὅρους καί καθαρή καρδιά. Παλληκαρίσια «ὄχι», ἀλλά καί ἐπίπονα «ναί». Ἀφοσίωση ὁλοκληρωτική καί ἄνευ ὅρων. Ταπείνωση μπροστά σε ὅσα μεγάλα προϋπῆρξαν.
.
Βιώνουμε τήν πλήρη καί μέ πρόγραμμα καταστροφή τῆς «ψυχῆς» τῆς Ἑλλάδας. Τῆς πίστης, τῆς παλληκαριᾶς, τῆς ἀληθινῆς παιδείας. Ζοῦμε τήν…χυδαία καί ἄνευ ἐπιχειρημάτων ἄρνηση τοῦ παρελθόντος μας. Καλοῦ καί κακοῦ. Τά παιδιά μας πετιοῦνται σέ ἕναν κόσμο πού γκρεμίζεται, χωρίς νά ἔχουν ὑλικά, γνώσεις καί πίστη γιά νά τόν οἰκοδομήσουν. Ζεῖ Θεός ὅμως.
Θά ἔπρεπε νά μετατραπεῖ ἡ «ἄδεια» σήμερα Βουλή, σέ μιά Μεγάλη του Γένους Σχολή, ὅπου θά ξαναμαθαίναμε σωστά τήν ἱστορία μας, τούς ἥρωές μας, τή γλώσσα μας, τούς Ἀλέξανδρους, ἀλλά καί τούς Ἐφιάλτες μας. Τό μέτρο τοῦ ἄνδρα, τοῦ παλληκαριοῦ καί τοῦ Ἕλληνα γιά μένα εἶναι νά τά βάζεις μέ τούς δυνατούς καί νά προστατεύεις τούς ἀδύνατους. Ὁ Διογένης στή σημερινή Ἑλλάδα θά ἦταν ἀπόλυτα δικαιωμένος.
.
Εἶμαι ἀνθρωποκεντρικός. Οἱ ἰδεολογίες ποτέ δέν μέ κερδίσανε. Εἶναι ἁπλά ἰδέες καί λόγια. Ἀέρας δηλαδή. Οἱ ἄνθρωποι μέ ἐνδιαφέρουν. Καί ὡς εἰκόνες ἀλλά καί ὡς ὁμοιώσεις. Δέν ὑπάρχει κρίση θεσμῶν. Ὑπάρχει κρίση ψυχῶν. Κάνουν λάθος ὅσοι πιστεύουν ὅτι τό πρόβλημα τῆς χώρας μας, εἶναι οἰκονομικό. Εἶναι πρωτίστως ἠθικό. Ἔχουμε γίνει ἕνας λαός χωρίς πίστη, χωρίς Θεό, χωρίς ἀξίες, χωρίς ἱστορία, χωρίς παρελθόν καί κατά συνέπεια, χωρίς μέλλον. Ὅμως στά δύσκολα εἶναι πού πρέπει νά παλέψεις γονατίζοντας. Καί ἡ βοήθεια πάντα ἔρχεται.
.
Ποτέ δέν ἔχω γράψει ἐρωτικούς στίχους γιά γυναῖκες. Ὅλοι εἶναι γραμμένοι γιά τόν μεγάλο μου ἔρωτα, τόν Ἰησοῦ Χριστό τόν Ἐσταυρωμένο. «Θέλω νά ΄μαί πάντα μαζί σου», ἔγραψα. Ἐγώ ξέρω τί λέω. Ἀναγνωρίζω ὅμως, τό δικαίωμα τοῦ κάθε ἀκροατῆ μου νά καταλάβει τή μουσική ἤ τούς στίχους μου, ὅπως ἐκεῖνος θέλει. Εἶναι νικημένος ὁ κόσμος στόν ὁποῖο ζοῦμε καί πνέει τά λοίσθια. Νικητές εἴν’ οἱ χαμένοι. Ὅσο γιά τούς ἀρχηγούς καί παράγοντες τοῦ κόσμου τούτου;
«Μοιάζουν νικητές κι εἶναι νικημένοι,
μοιάζουν ζωντανοί κι εἶναι πεθαμένοι».
.
Πάντα λειτουργῶ παρορμητικά. Ἐξ οὐ καί οἱ κατά καιρούς παρεξηγήσεις τῶν ὅσων λέω ἤ κάνω. Ἀλλά πιστεύω ἀκόμη, ὅτι ἔτσι εἶναι καλύτερα. Ἄν δώσεις προτεραιότητα στή λογική, αὐτό θά γίνει καί στήν τέχνη σου, πράγμα τό ὁποῖο θεωρῶ λάθος. Χαίρομαι καί εἶμαι στό πλευρό ὅποιου ἀντιδρᾶ σ΄ αὐτή τή χυδαία ἐξουσία τοῦ ψεύτικου φόβου. Ὅμως νομίζω ὅτι τώρα πιά, μόνο δύο ἐπιλογές ὑπάρχουν. Ἤ παίρνουμε τά ὅπλα ἤ γονατίζουμε καί προσευχόμαστε. Τό δεύτερο, πολύ πιό δύσκολο καί οὐσιαστικό.
.
Ἡ μουσική εἶναι γιά μένα ἕνας προσωπικός δρόμος, πού προσπαθῶ νά περπατήσω, ἀνεπηρέαστος ἀπό τίς Σειρῆνες πού πιεστικά μου ζητοῦν νά περπατήσω γιά λίγο στόν δικό τους. Ὁ δρόμος τῆς σύνθεσης εἶναι ἕνας πολύ μοναχικός δρόμος, πού σιγά-σιγά σέ πάει στήν ἀπόλυτη μοναξιά, στήν προσευχή ἤ καί στήν τρέλλα.
Ἡ μουσική εἶναι ὁ τρόπος πού μου ἔδωσε ὁ Θεός γιά νά πορεύομαι καί νά Τόν ὑμνῶ. Εἶναι τό δυνατότερο ναρκωτικό καί μέ πάει σέ μέρη καί σέ αἰσθήματα ἀκατανόητα μέν, μαγικά δέ. Εἶναι τελικά το δῶρο πού μου δόθηκε, ἴσως χωρίς νά τό ἀξίζω. Ὁ καλλιτέχνης πού δέν βλέπει τόν Θεό πίσω ἀπ’ τή μουσική ἤ τήν ἔμπνευση εἶναι γιά μένα τυφλός. Γίνεται φτωχός, ἐνῶ γεννήθηκε πλούσιος.
 .
Ἡ μαγεία τῆς δημιουργίας βρίσκεται στή στιγμή. Τό μόνο πού ζητάει ὁ Θεός εἶναι νά ΄σαί ἐκεῖ. Ἑτοιμοπόλεμος καί ταπεινός. Σκέψου νά «λείπεις» ὅταν σου χτυπάει τήν πόρτα ἡ ἔμπνευση. Ἄν εἶχα τόν χρόνο, θά ἀπέσυρα ὅλους τους δίσκους μου καί θά τούς «διόρθωνα», ὅπως σήμερα νομίζω ὅτι θά ΄πρεπε. Ἀλλά πῶς βγάζεις μουσικές ἀπό τήν καρδιά τῶν ἀνθρώπων; Γιατί ἐκεῖ ἔχει «κατοικήσει» πολλή ἀπό τή μουσική μου καί ἑπομένως δέν μοῦ ἀνήκει πιά. Ἄλλωστε, ἔτσι εἶναι καί τό σωστό. «Τά σά ἐκ τῶν σῶν Σοί προσφέρομεν κατά πάντα καί διά πάντα».
.
Ἡ ἀλήθεια πάντα παρεξηγεῖται καί γι’ αὐτό πολεμιέται. Λίγοι θέλουν νά τήν ποῦν, ἀλλά σέ ὅλους ἀρέσει νά τήν ἐπικαλοῦνται. Ἀκόμα πιό λίγοι ἀντέχουν νά τή ζοῦν καί αὐτοί εἶναι «τό ἅλας τῆς γῆς». Σέ μιά σούπα πολύ λίγο εἶναι τό ἁλάτι. Ἀλλά «εἶναι πολύ το λίγο».
Μέ εὐφραίνει τό «πρίν» τῆς Ἑλλάδας, μέ πληγώνει τό «τώρα», ἀλλά ἐλπίζω στό «αὔριο».
.
Δέ νομίζω νά ὑπάρχει ἀληθινός καλλιτέχνης ἐτυχισμένος. Ἕνα παιδάκι πού προσπαθεῖ νά καταλάβει τόν κόσμο τῶν μεγάλων ἤ νά λύσει τόν γρίφο τῶν παιχνιδιῶν πού ἔχει μπροστά του, δέν χαίρεται μέχρι νά τό καταφέρει.
Δέν αἰσθάνθηκα ποτέ «πνευματικός» ἄνθρωπος. Ἀπέχω ἀκόμα καί ἀπό τό νά εἶμαι σκέτος Ἄνθρωπος. Ὅλος ὁ ἀγώνας ἐκεῖ πρέπει κατ’ ἐμέ νά τείνει. Στό νά βρεῖς τόν ἑαυτό σου, νά τόν ἀγαπήσεις, γιά νά γίνεις τελικά λίγο καλύτερος. Ἔτσι καί μόνο ἔτσι ἴσως βοηθηθοῦν καί κάποιοι ἄλλοι.
.
Δέν εἶναι δυνατόν νά γεννηθεῖς χωρίς γονεῖς. Ἔτσι βλέπω τό παρελθόν μας. Καί γι’ αὐτό τό σέβομαι καί τ’ ἀγαπάω. Κι ἐκεῖνο μου δίνει πλούσια τα ἐλέη…
.
Κάθε φορᾶ πού γράφω μιά μελωδία καί νιώθω νά μέ εὐλογοῦν τά δάκρυά Του, αὐτό εἶναι τό μόνο κριτήριο τῆς μουσικῆς μου. Ὅλα τ΄ ἄλλα ἕπονται ἤ καί σᾶς τά χαρίζω. Ὁ ἐρωτευμένος χαρίζει τά πάντα γιά τόν Ἕναν καί περιέργως γίνεται πλουσιότερος.
Θέλω νά παραμείνω παιδί γιά νά μπορῶ νά ἀπορῶ, νά ἀλλάζω, νά παίζω, νά ἐκπλήσσομαι, νά κλαίω χωρίς τύψεις, γελώντας τήν ἑπόμενη στιγμή καί γιά νά αἰσθάνομαι ἐντονώτερη τήν προστασία τοῦ Πατέρα μας. Προτιμῶ νά ἀποφασίζει Ἐκεῖνος. Ξέρει καλύτερα.
 .
Ἡ Ἀριστερά δέν μέ ἐκφράζει. Ὅμως καί ὁ κομμουνιστής μεθάει, πονάει, κλαίει, γελάει, φοβᾶται, ἐρωτεύεται, γεννιέται, πεθαίνει κ.λπ., ἀκριβῶς ὅπως καί ὁ δεξιός, ὁ χούλιγκαν, ὁ ἀναρχικός… Πάντων μέτρον ἄνθρωπος.
Ἡ πολιτική δέν ἔχει τίποτα νά δώσει σ΄ ἕναν καλλιτέχνη. Μόνο νά τόν «φτηνήνει» καί νά τόν «ἐπικαιροποιήσει» γιά κάποια χρόνια. Ἀλλά σέ λάθος ἀντικείμενο καί γιά λάθος λόγους. Ἡ τέχνη δέν μπορεῖ νά βοηθήσει οὔτε τόν ἑαυτό της. Εἶναι ἕνα ἀεράκι, ἕνα ἀπροστάτευτο παιδί, πού περιμένει νά τοῦ ἀφοσιωθεῖς καί νά τ’ ἀγκαλιάσεις.
«Δέν εἶν΄ ὁ θάνατος πού μέ τυραννάει
εἶν΄ ἡ στιγμή πού περνάει καί χάνεται».
 .
Τό ὄνειρο καί ἡ τόλμη εἶναι οἱ κινητήριες δυνάμεις. Τό ὑλικό της δουλειᾶς. Τό δῶρο πού ἡ στιγμή χαρίζει. Ὀνειρεύομαι τό τί θά ἤθελα νά κάνω καί τό τολμῶ. Καί ἄν ἀποτύχω, ξαναπροσπαθῶ. Καί πάλι καί πάλι ὥσπου ἤ νά πετύχω ἤ νά καῶ. Καί τά δύο εἶναι εὐλογημένα. Καί ἡ φωτιά καί ἡ θάλασσα. Θάλασσα εἴν’ ὁ κόσμος. Ἄλλοι πνίγονται, ἄλλοι ἁπλῶς κολυμποῦν κι ἄλλοι φτάνουν ἀπέναντι. Δηλαδή ἐκεῖ ἀπ’ ὅπου ξεκίνησαν. Στήν ἀκτή. Γιά μιά ἀνάσα, ἕνα διάλειμμα καί «πάλι ἄπ΄ τήν ἀρχή σέ μιά χώρα πού αἱμορραγεῖ». Τελικά μιά «κουβέντα» ἴσως νά εἶναι καί ὅλα ὅσα πραγματικά ἀξίζουν. Ὁ Λόγος πού «σάρξ ἐγένετο», πιστεύω ὅτι τά περικλείει ὅλα. Ὅσα ἦταν καί εἶναι καί θά ΄ρθοῦν.
Καμία δύναμη ἤ ἐξουσία τοῦ κόσμου αὐτοῦ, δέν ἀντικαθιστᾶ τή στιγμή πού ὁ Θεός, μ’ ἕνα «κλείσιμο ματιοῦ» σου χαρίζει τό δῶρο Του.
.
«Τίποτα δέν περιμένω, τίποτα δέν θέλω. Τό παιχνίδι εἶναι στημένο κι ὅποιος παίζει τό γνωρίζει».
Εἶδα στ΄ ὄνειρό μου τά χαρακτηριστικά, πού πρέπει νά ἔχει ὁ ἡγέτης τῆς Ἑλλάδας:
• Νά ξέρει καί ν΄ ἀγαπάει βαθιά τή χώρα, τήν ἱστορία καί τήν πίστη της.
• Νά μήν ντραπεῖ ποτέ γιά τίς ἰδέες του.
• Νά ξέρει ὅτι ὁ πολιτισμός δέν εἶναι ἀριστερό προνόμιο, ἀλλά ἐθνικό.
• Νά μή φλερτάρει μέ ἄλλους χώρους καί ἰδεολογίες, ἀλλά νά ἔχει τήν δύναμη νά τούς φέρει ὅλους κοντά του μέ τό παράδειγμα, τήν ἀλήθεια καί τό ἔργο του.
• Νά εἶναι «καθαρός» καί χωρίς ἐξαρτήσεις ἀπό τήν ἐκδοτικό-δημοσιογραφική πληγή. Ἀντιθέτως, αὐτοί νά εἶναι πάντα οἱ ἐχθροί του.
• Νά στείλει στίς φυλακές τούς «ὑψηλούς» ἀπατεῶνες, κάθε χρώματος καί κόμματος.
• Νά θεωρεῖ προσωπική του ὑπόθεση τήν τιμή, τά σύνορα καί τήν περηφάνεια τῶν Ἑλλήνων.
• Νά εἶναι παλληκάρι.
• Τέλος, νά μήν εἶναι πολιτικός το ἐπάγγελμα.
Καί μετά ξύπνησα…
.
Μακάρι νά μποροῦσα νά ξεφύγω ἀπό τόν ἑαυτό μου καί ὅσα «ξέρω». ‘Ωσπου νά τό πετύχω, φοβᾶμαι ὅτι ἡ μουσική μου πάντα θά θυμίζει ἐμένα. Δέν εἶναι ἡ Ἑλληνικότητα. Εἶναι ἡ ἴδια ἡ Ἑλλάδα. Οἱ μόνες ἐπιρροές πού τελικά μετρᾶνε γιά μένα καί γίνονται μ’ ἕνα μαγικό τρόπο μουσική, εἶναι αὐτές πού ἔχω ἀγαπήσει. Δέν ὑπάρχει στήν ἐποχή τῆς παγκοσμοιοποίησης ἐπιτακτικώτερη ἀνάγκη ἀπό τήν προσωπική ἀλήθεια τοῦ καθενός μας.
Ἡ χώρα μας θέλει ἀγωνιστές, θέλει παλληκάρια. Τούς ἐπιθύμησε. Ὅλα ἀξίζουν νά τραγουδηθοῦν, ἀλλά αὐτό πού ζητάει, βογκάει καί πονάει εἶναι ὁ χαμένος παράδεισος.. Ὁ πρωταθλητής ἴσως μετά τά τριάντα του νά ἡσυχάζει κάπως. Ὁ συνθέτης μέχρι νά πεθάνει πρέπει κυρίως νά μαθαίνει ἀλλά καί νά προσπαθεῖ νά τελοιοποιήσει τό ὅποιο ἔργο του. Ξέρει βαθιά μέσα του, πώς χωρίς πολλές θυσίες δέν θά γράψει ποτέ τό μεγάλο ἔργο.
Δέν εἶμαι σεμνός, οὔτε ταπεινός, ἁπλῶς αἰωνίως ὑποκλινόμενος μπροστά στό θρόνο. Τό θρόνο τοῦ Θεοῦ, τῆς μουσικῆς, τῶν οὐρανῶν…
.
το κείμενο, το βίντεο και η φωτο από το  fb του Σταμάτη Σπανουδάκη

Her eyes filled with tears – Stamatis Spanoudakis

https://antexoume.wordpress.com/

~ "Πρόσεχε σεαυτώ..." ~ (Πόσο δύσκολο...)

"Σεαυτώ",μπάρμπα!
"Σεαυτώ..."
Αποτέλεσμα εικόνας για Πρόσεχε σεαυτώ
Όταν βρισκόμαστε εμείς οι λεγόμενοι Χριστιανοί (και αυτοαποκαλούμενοι συνήθως,χωρίς πάντοτε να συμβαδίζει η βιοτή μας με τον όρο...) στις περιόδους, που η Αγία μας Εκκλησία ορίζει ως πιο "αγωνιστικές" (40κοστές κλπ.), κάνουμε ο καθένας τον αγώνα του (με τις πτώσεις & τις ήττες του...)
Αγώνας όμως υφίσταται,έστω και υποτυπώδης...
Όταν όμως περάσουν οι κατανυκτικές αυτές περίοδοι,τότε;
Τότε είναι που τα χάνουμε όλα...
Κι αρχίζουμε να θυμίζουμε τον παλιάνθρωπο που κρύβουμε μέσα μας,ο οποίος σε τίποτα δε φαίνεται να διαφέρει από τους υπόλοιπους συνανθρώπους μας, που ειλικρινά πάντως δεν ενδιαφέρονται ποσώς ν΄αρέσουν στον Χριστό και να κερδίσουν την αιώνια παραμονή τους δίπλα Του... 

~ Τρώμε όπως όλοι (ποιες νηστείες;ποιες Τετάρτες και Παρασκευές; Ποιων Αγίων Αποστόλων; Ποιος 15αύγουστος...Κάνουμε διακοπές τότε! Και οι διακοπές μας είναι "ιερές"...)

~ ...Γδυνόμαστε όπως όλοι...
Στις παραλίες - κι όχι μόνο εκεί...- 
(Κι όχι μόνο γυναίκες...
Και άντρες πια, να΄μαστε δίκαιοι...Τρομάρα μας...)

~ "Διασκεδάζουμε", όπως όλοι...

~ Παρεκτρεπόμαστε, χαλαρώνουμε, ξοδεύουμε 
(βρε αδερφέ...) όπως όλοι...

Κι έρχεται αύριο (των Ηρώων, 317 Πατέρων...) ο Απόστολος των εθνών, ξυπνώντας μας μάλλον, "ενοχλητικά" να μας "γκρινιάσει":
"Πρόσεχε σεαυτώ..."

~ Γίνονται, Απόστολέ μας, 
τέτοια πράγματα;
Καλά, τον εαυτούλη μας 
θα κοιτάξουμε; 
Και με τους άλλους ποιος θ΄ασχοληθεί; 
Εσύ;
(Καλά κι "ανθρώπινα όλα δαύτα.
Κι αν...
Αν λέμε,αν...
Αν μας καλέσει καλοκαιριάτικα ο Αρχάγγελος;
Τι θα του πούμε;
Όχι τώρα;
Είμαστε...διακοπές;
;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
Μήπως, λοιπόν, ν΄αφήσουμε για λίγο τους άλλους στην αν-ησυχία τους και να κοιτάξουμε τα χάλια μας;
Τι λέτε;)

(από τον τελευταίο, 
για εφέτος, "κύκλο" του Παππούλη...
Χοντροκομμένη "Διασκευή"...)



Σάββατο, 27 Μαΐου 2017

~ Ημερίδα με θέμα «Ταυτότητα φύλου – Μία διεπιστημονική προσέγγιση», Αθήνα 28-5-2017 ~

"αμφ.": 
Είπαμε! Θα είμαστε όλοι αύριο εκεί...
Με τον Μεσογαίας & τους υπόλοιπους...
Κάποιος φίλος του,Παππούλης απόψε 
μάς θύμισε...
Ο Άγιος Παϊσιος δεν "έβγαλε" τους Αγιορείτες Πατέρες στη Θεσσαλονίκη, 
για να μην "περάσει" ο βλάσφημος "Τελευταίος πειρασμός" του Καζαντζάκη;
Μαζί με τους υπόλοιπους "γραφικούς" δεν ήταν κι ο ίδιος; 
Αποτέλεσμα είχε ο ξεσηκωμός τους τότε; 
Δεν προβλήθηκε!!!
Σε κανένα κινηματογράφο,σε κανένα θέατρο στη Θεσσαλονίκη...Ποτέ!!!
Εμείς;
Ταυτότητα φύλου - Μία διεπιστημονική προσέγγιση 1
Ταυτότητα φύλου - Μία διεπιστημονική προσέγγιση 2

~ Σωτηρία; Ή...απώλεια;

~ "αμφ.": 
Ο Πανάγαθος Θεός να μας ελεήσει...
Όσους τολμάμε (γιατί,περί τόλμης πρόκειται...) να καταπιανόμαστε 
μ΄αυτό το "μαραφέτι"...

Φωτογραφία του Δημητρης Ροδης.
"Ο υπολογιστής είναι κι αυτός μια εφεύρεση, όπως οι υπόλοιπες. 
Η Γραφή λέει: 
"Πάντα μοι έξεστιν, άλλ’ ουκ εγώ εξουσιασθήσομαι υπό τίνος". 
Αν με τον υπολογιστή ο άνθρωπος κάνει το έργο του Θεού και προς δόξαν Θεού, για παράδειγμα, εκδίδει Λειτουργικά βιβλία ή γραμματεία των Αγίων Πατέρων, τότε ο άνθρωπος σώζεται με αυτό...

Αν χρησιμοποιεί την τεχνολογία για κάθε ασχημία, και βίαια παιχνίδια, τότε είναι φανερό ότι χάνεται. 

Η ίδια τεχνολογία για τον ένα, είναι προς σωτηρία και για τον άλλο προς απώλεια. 
Ο Θεός, να σας δίνει σοφία!"

~ Γέροντας Ιωάννης Κρεστιάνκιν, 

της Μονής των Σπηλαίων Πσκώφ

«Νομίζουν οἱ χριστιανοί ὅτι ἐγώ κοιμᾶμαι στή λάρνακα. Ἐγώ τούς πάντας βλέπω καί εἶναι μέσα τό σῶμα μου, ἀλλά ἐγώ πολλές φορές ἐξέρχομαι...» ~ Άκουσε το ΑΠΙΘΑΝΟ ηχητικό ντοκουμέντο! π.Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος παίρνει "συνέντευξη" από τον (Άγιο) Γέροντα Ιάκωβο Τσαλίκη...

Μια μοναδική συνέντευξη του
Αγίου Γέροντα Ιακώβου Τσαλίκη 
(το σκίτσο της "αμφοτεροδέξιας" Μαρίας Τσιράκογλου...)

(& το ηχητικό ντοκουμέντο!!!) 



Ποιός εἶναι ὁ σκοπός ὕπαρξης τῶν Ἁγίων Λειψάνων στήν Ὀρθοδοξία μας καί πῶς μποροῦμε νά σταθοῦμε καί νά ἀξιοποιήσουμε τήν ἰαματική τους Χάρη καί εὐλογία.  

Συνέντευξη μέ τόν μακαριστό γέροντα π.Ἰάκωβο Τσαλίκη, προηγούμενο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Δαυίδ Εὐβοίας. 

Τό ἀπομαγνητοφωνημένο ἀπόσπασμα εἶναι ἀπό τήν ἐκπομπή Ράδιο-Παράγκα τοῦ ραδιοφωνικοῦ σταθμοῦ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Τήν ἐκπομπή παρουσίαζε ὁ πρωτοπρεσβύτερος π. Κωνσταντῖνος Στρατηγόπουλος.

π. Ἰάκωβος: Μιά μέρα θ᾽ ἀναστηθοῦν π. Κωνσταντῖνε μου, κατά τή βουλή καί τήν ἐντολή τοῦ Θεοῦ πού μᾶς εἶπε καί ὁ Χριστός μας «καί πάντες ἀναστήσονται». Καί ὅτι ὀστέα γυμνά ἐκβλύζουν ἰάματα, ἀλλά μέσα σ᾽ αὐτά τά λείψανα, τά ἱερά, κατοικοῦσε ἤ κατοικεῖ ψυχή ἀθάνατος κι ὅσο καί νά φθαροῦν μέσα στό χῶμα καί μέσα στή γῆ κάποτε μιά μέρα θά λάβουν ζωή αὐτά τά λείψανα καί τά ὀστά αὐτά, πάτερ Κωνσταντῖνε, καί θά ἀναστηθοῦν καί θά παρουσιαστοῦν πάλι στόν Δεσπότη Χριστό ὅπως, μέ συγχωρεῖτε, ἤμασταν καί πρῶτα ἀλλά καί μέ τό σῶμα, κι ὅτι θά λάβουν ζωή τά λείψανα αὐτά.


π.Κ.Σ.: Πάτερ Ἰάκωβε, ἔχετε ἐκεῖ τά λείψανα τοῦ ὁσίου Δαυίδ. Μήπως μπορεῖτε νά μᾶς πεῖτε μερικά πράγματα γιά τήν ἐνέργεια πού κάνουν τά λείψανα αὐτά. 
π. Ἰάκωβος: Πατέρα Κωνσταντῖνε, τά ἅγια λείψανα τοῦ ὁσίου Δαυίδ τά βλέπετε γυμνά ὀστέα. Ἀναβλύζουν ἰάματα καί δίδουν θεραπεία καί θεραπεύουν κάθε κακή ἀρρώστια, ὅπως τόσα καί τόσα πράγματα πού βλέπουμε στίς μέρες μας, αὐτά πού σᾶς ἔλεγα προηγουμένως στόν ὅσιο καί στόν ἅγιο Δαυίδ ἀλλά καί στόν ἅγιο Ἰωάννη τόν Ρῶσσο.

Πάτερ Κωνσταντῖνε μου, ἐδῶ ὁ ἅγιος Δαυίδ, τά λείψανά του, ἔχουν θαυματουργική δύναμη, διότι μέσα σ᾽ αὐτά κατοικοῦσε ἡ ἀθάνατος ψυχή καί κατοικοῦσε πάτερ μου, κατοικεῖ, καί τό Ἅγιο Πνεῦμα. Λοιπόν, κάνουν πολλά θαύματα ὅταν σταυρώσουμε ἕναν ἄνθρωπο μέ τήν ἁγία του κάρα. Θεραπεύει ἀπό καρδιά, πού ἔρχονται στό μοναστήρι πολλοί ἄνθρωποι πονεμένοι, ἀπό καρκίνο, ἀπό διάφορες κακές ἀρρώστιες καί δύσκολες, καί θεραπεύει πάτερ μου κάθε κακή ἀσθένεια. Καί βλέπουμε ὅτι μέσα σ᾽ αὐτά τά ὀστά, τά ἅγια λείψανα, κατοικεῖ πάτερ μου, ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ καί τό Ἅγιο Πνεῦμα, πάτερα Κωνσταντῖνε. Καί εἶναι πολύ θαυματουργός ὁ Ἅγιος καί κάνουν πάντα τά θαύματά τους οἱ Ἅγιοι ὅταν κι ἐμεῖς ἔχουμε πίστιν Θεοῦ. Πῶς λέγει ὁ Χριστός μας «ἔχετε πίστιν Θεοῦ, αἰτεῖτε καί δοθήσεται». Εἶναι, πάτερ μου, ζωντανή ἡ χάρις τῶν Ἁγίων καί τά ἱερά λείψανα ἔχουν θαυματουργική δύναμη καί δίνουν, πάτερ μου, ἰάσεις καί δίνουν, πάτερ μου, ἁγιασμό καί στό σῶμα καί στήν ψυχή τοῦ ἀνθρώπου. 

π.Κ.Σ.: Πάτερ Ἰάκωβε εὐχαριστῶ πάρα πολύ γι᾽ αὐτά πού μᾶς εἴπατε γιά τά ἅγια λείψανα καί δέν ξέρω ἄν εἴχατε κάτι ἄλλο νά μοῦ πεῖτε γιά τούς ἀκροατές μας. Πῶς μποροῦν νά αἰσθανθοῦν μπροστά στά λείψανα καί πῶς μποροῦν νά ἀξιοποιήσουν τήν ἰαματική τους χάρη καί τήν εὐλογία. 

π. Ἰάκωβος: Πατέρα Κωνσταντῖνε, τά ἅγια λείψανα ἔχουν χάρη ἀπό τόν Θεό. Ἄς ποῦμε, βλέπετε ἦταν κι αὐτοί ἄνθρωποι στή γῆ ἀλλά... καθώς καί τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Ρώσου, ὅπως ὁ θεῖος Ἰωάννης ὁ Ρῶσσος πρό ὀλίγων ἡμερῶν εἶχε πεῖ ὅτι «νομίζουν πώς κοιμᾶμαι μέσα στή λάρνακα, πεθαμένος καί κοιμᾶμαι ἤ εἶμαι νεκρός. Ἐγώ ὅμως εἶμαι ζωντανός», μέ συγχωρεῖτε, «κι ὅτι αὐτοί νομίζουν πώς βλέπουν καί κοιμᾶμαι καί δέν ὑπολογίζουν οἱ Χριστιανοί. Ἀλλά ἄκουσε πάτερ μου νά σοῦ πῶ», λέει, «πολλή ἁμαρτία στόν κόσμο, πολλή ἀσέβεια καί πολλή ἀπιστία». Γι᾽ αὐτό εἶχε πεῖ, πατέρα Κωνσταντῖνε μου, ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Ρῶσσος, δέν τά λέω ἐγώ γιατί εἶμαι... μέ συγχωρεῖτε βλέπω φαντασίες, ἀλλά πάτερ μου, εἶπε ὁ θεῖος Ἰωάννης ὁ Ρῶσσος, ὅτι πρέπει νά γίνει πόλεμος, διότι πάτερ μου, πολλή ἁμαρτία στόν κόσμο.

Βλέπετε, πατέρα Κωνσταντῖνε μου ὅτι εἶχε κηρυχθεῖ ὁ πόλεμος, οἱ πλημμύρες, οἱ καταστροφές, τόσα καί τόσα κακά πού ἔγιναν ἐδῶ στήν Εὔβοια. Ἀλλά ἡ χάρις του εἶναι πολύ μεγάλη. «Νομίζουν οἱ χριστιανοί ὅτι ἐγώ κοιμᾶμαι στή λάρνακα. Ἐγώ τούς πάντας βλέπω καί εἶναι μέσα τό σῶμα μου, ἀλλά ἐγώ πολλές φορές ἐξέρχομαι». 

Σχετική εικόνα
Ἦταν, πατέρα Κωνσταντῖνε μου, ἔξω ἀπό τή λάρνακά του ὁ ἅγιος καί λέει αὐτοί δέν μέ βλέπουν, ἐγώ τούς βλέπω καί τούς ἀκούω τί λένε. Καί πάλι, πατέρα Κωνσταντῖνε μου, εἰσῆλθε μέσα στή λάρνακά του καί ξάπλωσε σάν ἕνας ἄνθρωπος. Διότι ἔχουν, πάτερ μου, ζωήν αἰώνιον αὐτά τά λείψανα τῶν ἁγίων μας. Καί σ᾽ αὐτά τά κόκκαλα μέσα τά πεθαμένα, πού λέμε ἐμεῖς πεθαμένα, πατέρα Κωνσταντῖνε, ὑπάρχει ἡ ζωή ἡ ἀθάνατος, καί τό Πνεῦμα, πάτερ μου, καί ἡ ψυχή ἡ ἀθάνατος. 

π.Κ.Σ.: Πάτερ Ἰάκωβε Χριστός ἀνέστη κι εὐχαριστοῦμε πάρα πολύ γιά ὅλα.

π. Ἰάκωβος: Πατέρα Κωνσταντῖνε μου νά μᾶς ἔρθεις νά σέ δοῦμε.

π.Κ.Σ.: Νά εὔχεστε νά ἔρθουμε σύντομα.

π. Ἰάκωβος: Εὐχαριστοῦμε πολύ πατέρα Κωνσταντῖνε, πάντως, πατέρα Κωνσταντῖνε μου, τά ἱερά λείψανα ἔχουν τήν ἰαματική χάρη, ὅτι ὀστέα γυμνά ἐκβλύζουν ἰάματα καί θεραπεύουν κάθε κακή ἀρρώστια καί κάθε πονεμένο ἄνθρωπο. Διότι βλέπουμε, πατέρα Κωνσταντῖνε μου, πρό ὀλίγου, ...τώρα μπορεῖ νά σέ κουράζω...

π.Κ.Σ.: Ὄχι, θέλω ν᾽ ἀκούσω πολλά ἀπό σᾶς... 

π. Ἰάκωβος: Πρό ὀλίγου ἦταν ἕνας νέος ἀπό τήν πατρίδα τοῦ ἁγίου, τή Λοκρίδα, κι αὐτός ὁ νέος περίμενε τέσσερις ἡμέρες στή μονή καί μοῦ λέγει, πάτερ, μοῦ λέγει, πόσο καλό κάνει ἡ Ἐκκλησία. Ἐγώ πήγαινα, λέει, εἰκοσιπέντε χρόνια στήν Ἐκκλησία ἔμενα λιγάκι κι ἔφευγα. Ἐδῶ, πάτερ μου, κάθησα τρεῖς ἡμέρες στό μοναστήρι σας καί, πάτερ μου, καθόμαστε σ᾽ ὅλη τή Λειτουργία, ἀλλά τί ὡραῖα γράμματα πάτερ μου, λέει. Θά κατοικήσει, λέει, μέσα στό σῶμα μου, ὁ Θεός καί ὁ ἅγιος Δαυίδ. Καί εἴδαμε τή μεταμέλεια τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ, τοῦ νεαροῦ, πατέρα Κωνσταντῖνε μου, εἴδαμε τή μετάνοιά του, κι ἀμέσως βλέπετε, ἔπεσε ὁ σπόρος εἰς ἀγαθήν γῆν καί ὁ καλός ὁ λόγος. Καί χαιρόμεθα πατέρα Κωνσταντῖνε μου, διότι ἔρχονται πονεμένες ψυχές καί ἄνθρωποι μέ ἁμαρτίες καί μέ σφάλματα καί γίνονται ἀπό παλαιοί ἄνθρωποι νέοι ἄνθρωποι.

Καί εὐχαριστῶ πάρα πολύ τήν ἀγάπη σας, πού μ᾽ ἀκούσατε πατέρα Κωνσταντῖνε μου... 

π.Κ.Σ.: Βεβαίως, βεβαίως, μάλιστα...

π. Ἰάκωβος: Εὐχαριστοῦμε πολύ καί μέ τό καλό, εὔχομαι καλή δύναμη. Μέ τό καλό νά μᾶς ἔλθετε στήν ἁγία Μονή, μέ τό καλό πάντοτε νά ἐξυπηρετεῖτε τό ποίμνιό σας ἐκεῖ καί νά διδάσκετε τόν λόγον τῆς ἀληθείας...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...