Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2017

~ H ΠPΩTH MEPA THΣ YΠOΛOIΠHΣ ZΩHΣ MAΣ...

~ Βουρκωμένη και γεμάτη περηφάνια επισήμανση του "αμφοτεροδέξιου" & των συν αυτώ...:

Όσο ακόμα υπάρχουν τέτοιες Γυναίκες στα πλευρά των 

(απόλυτα παραδομένων Στον Θεό...) Ιερέων συζύγων τους, και "ανακατεμένες" στις οικογένειες των Ορθοδόξων Ελλήνων δεν υπάρχει κανείς λόγος ν΄ανησυχεί κανείς και ν΄αναρωτιέται για το "που πάει τελοσπάντων αυτή η χώρα"!!! 

Στο μοναχικό δρόμο της Μετάνοιας, πάει, 

και της "ολικής επαναφοράς"...

Διάβασε και θα καταλάβεις...
















"Όταν γνωρίζεις τον άνθρωπο, 
που θα γίνει ο σύντροφος της ζωής σου, 
τον ερωτεύεσαι σχεδόν άθελά σου. 
Τον ερωτεύεσαι για τα προφανή, για όσα 
είναι εκεί μπροστά στα μάτια και τις 
αισθήσεις σου. 
Όμως τον ερωτεύεσαι και για αυτά που 
απλά μαντεύεις, που διακρίνεις αμυδρά και 
σχεδόν ανεπαίσθητα. 
Αλλά κυρίως τον ερωτεύεσαι γι΄ αυτά που 
ούτε βλέπεις, ούτε υποψιάζεσαι, 
όμως η ψυχή σου τα νιώθει, γιατί κατάλαβε 
τη δική του ψυχή. 
Έτσι, κάθετι που θα έρθει στον κοινό σας 
δρόμο, μπορείς να το δεχτείς και να το 
χωρέσεις, γιατί το έχεις ήδη ερωτευτεί και 
το αγαπάς, πριν καν το γνωρίσεις: 
τα παιδιά σας, τις μικρές στιγμές σας, 
τις μεγάλες στιγμές σας, τους τσακωμούς 
και τη συμφιλίωση, τις δυσκολίες και τις 
χαρές, τις επιθυμίες, τις αποφάσεις, 
μεγάλες και μικρές. 
Για μια επιθυμία και μια απόφαση τέτοια 
θα γράψω σήμερα. 
Και για τη μέρα που έγιναν πραγματικότητα. 
Την ήξερα την επιθυμία από την αρχή και 
περίμενα ότι κάποια στιγμή της κοινής μας 
ζωής αυτή θα γινόταν πραγματικότητα. 
Όταν λοιπόν ήρθε η ώρα αυτή, όλα κύλησαν 
τόσο γρήγορα και όλα ξεκαθάρισαν και μπήκαν 
στη θέση τους. 
Εδώ και μερικές εβδομάδες η ζωή της οικογένειάς 
μας έχει μπει σε ένα νέο μονοπάτι, ακολουθώντας 
τα βήματα του αγαπημένου μου, 
στο δρόμο της ιερωσύνης. 
Είναι ένα νέο μονοπάτι, που δεν ξέρουμε τι κρύβει. 
Όμως όταν ο Θεός καλεί, με τον πιο ξεκάθαρο και 
δυνατό τρόπο, δεν έχεις και πολλές επιλογές, 
από το να απλώσεις και να πιάσεις το απλωμένο 
χέρι που σε περιμένει και να βαδίσεις. 
Η περίοδος που πέρασε ήταν τόσο γεμάτη και έντονη, 
που κάποιες στιγμές ένιωθα ότι θα μου κοπεί η ανάσα. 
Δυσκολίες και τρομεροί πειρασμοί, 
μεγάλες στεναχώριες, 
αλλά και πολλές ευλογίες, έκαναν το πολύ σύντομο 
χρονικό διάστημα που προηγήθηκε της χειροτονίας, 
να φανεί σαν αιώνας. Έτσι, όταν έφτασε η ημέρα της 
χειροτονίας στην καρδιά μου είχα μόνο ανακούφιση 
και ανυπομονησία. Έβλεπα τη χαρά ζωγραφισμένη 
στο πρόσωπό του και σε όλη του την παρουσία 
κι αυτό για μένα ήταν από μόνο του, ο λόγος για να χαίρομαι. 
Τι να πω γι' αυτές τις ώρες της χειροτονίας; 
Έχετε νιώσει ποτέ όταν χτυπάει το παιδί σας , 
να πονάτε κι εσείς; Εννοώ σωματικό πόνο. 
Ή όταν χαίρεται τρομερά, να θέλετε κι εσείς 
να χοροπηδήσετε από χαρά; Αν ναι, μπορείτε 
να καταλάβετε τι σας λέω... Όλη την ώρα που εκείνος 
ήταν μέσα στο ιερό, ένιωθα ότι ήμουν κι εγώ εκεί δίπλα. 
Ιδιαίτερα την ώρα της χειροθεσίας από τον επίσκοπο, 
που γίνεται η επίκληση του Αγίου Πνεύματος,  
αυτό που έζησα δεν περιγράφεται με λόγια. 
Αλλά ήταν τόσο έντονο, που για μένα ήταν 
άλλη μια φορά επιβεβαίωση της ζωντανής πίστης μας. 

Με  την παρουσία, τις προσευχές και τις ευχές 
πάρα πολλών αγαπημένων συγγενών και φίλων 
εκείνη η μέρα φωτίστηκε ακόμα περισσότερο και 
η δική μας χαρά πολλαπλασιάστηκε, αφού η χαρά 
που μοιράζεται γίνεται πάντα περισσότερη...
Και κάπως έτσι ξεκίνησε η νέα μας ζωή. 
Όπου τίποτα δεν έχει αλλάξει, αλλά όλα είναι διαφορετικά. 
Το διαβολάκι είναι εκεί στο πλάι και με περιμένει, 
να με πειράξει και να με ταράξει. 
Γιατί ξέρει πώς να το κάνει. 
Αλλά κι εγώ ξέρω πως δεν είμαι μόνη μου 
σε αυτό το νέο ξεκίνημα. 
Και οι μέρες πέρασαν και έγιναν εβδομάδες. 
Και πια γελάω όταν με λένε "παπαδιά". 
Κι ας μη μοιάζω με παπαδιά κι ας 
μην το πιστεύουν οι περισσότεροι. 
Είναι κάποιες μέρες καλές και κάποιες μέρες 
πιο δύσκολες. 
Είναι αυτές οι μέρες που η καρδιά μου ζεσταίνεται 
από τη δική 
του ευτυχία και το χαμόγελό του, γιατί η καρδιά του 
είναι ήρεμη. Και είναι και οι μέρες που το διαβολάκι 
βρίσκει ανοιχτή χαραμάδα να τρυπώσει και χοροπηδάει. 
Αλλά γι΄αυτές τις μέρες έχω το βίωμα από εκείνη 
την πρώτη μέρα, που είναι τόσο δυνατό , που ακόμα 
με κάνει να συγκινούμαι και με δυναμώνει. 
Από εκείνη την πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής μας, 
την τόσο γεμάτη, την τόσο σημαδιακή. 
Τίποτα δεν έχει αλλάξει , 
αλλά νιώθω πως τίποτα δεν είναι ίδιο. 
Νιώθω μεγαλύτερη ευθύνη, 
αλλά και πιο ευάλωτη από ποτέ. 
Και μια μεγάλη όρεξη για πάρα πολλά πράγματα, 
μαζί με μια αδυναμία, που ώρες ώρες με καθηλώνει. 
Αλλά έτσι δεν είναι όλα τα πρώτα ξεκινήματα; 
Πώς ήταν οι πρώτες εβδομάδες του γάμου; 
Πού όλα έμοιαζαν καινούργια, πανέμορφα και ταυτόχρονα 
τρομερά δύσκολα; Κι όμως οχτώ χρόνια πέρασαν 
σε μια ανάσα και δεν θυμάμαι το πώς ζούσα πριν. 
Έτσι θα γίνει και τώρα, το ξέρω. 
Κι ίσως ακόμα καλύτερα, 
γιατί μια ευλογημένη απόφαση, 
μόνο ευλογημένους καρπούς θα έχει. 
Πολλές φίλες με ρωτάτε πώς το αποφάσισα. 
Πώς δεν φοβήθηκα . 
Πώς μου φαίνεται που ο άντρας μου θα φοράει ράσα. 
Πώς θα προστατέψω τα παιδιά μου από τυχόν κοροϊδίες. 
Πώς θα προστατέψω τον εαυτό μου από τις 
κακοπροαίρετες γλώσσες. 
Πώς είναι τώρα η νέα μου καθημερινότητα. 
Και πολλά άλλα πώς. 
Κι εγώ ρώτησα άλλες φίλες, 
πολλά τέτοια πώς , αυτή την περίοδο...
Η αλήθεια είναι πως φοβήθηκα. 
Κι ας είναι ο πατέρας μου και ιερέας. 
Είναι λογικό  να φοβόμαστε. 
Επίσης είναι λογικό να χρειάζεται 
λίγος χρόνος να συνηθίσω. 
Αλλά ένα πράγμα θα σας πω. 
Η ζωή δεν περιμένει τα πώς. 
Τρέχει, περνάει και ούτε που την καταλαβαίνουμε. 
Αν η καρδιά του αγαπημένου είναι δοσμένη 
σε ένα σκοπό, ποια είμαι εγώ που θα τον εμποδίσω; 
Και μάλιστα σε ένα τέτοιο σκοπό; 
Αν φοβόμαστε, δεν θα ζήσουμε ποτέ τίποτα. 
Αν όμως, παρότι φοβόμαστε κάνουμε το βήμα, 
τότε θαυμαστά πράγματα μας περιμένουν. 
Και δεν θα το μετανιώσουμε. 
Δεν έχω απαντήσεις στα πώς. 
Ξέρω όμως πως, όταν χρειαστεί, θα τις ανακαλύψω. 
Είπα πολλά, αλλά δεν είπα όλα όσα ήθελα. 
Ίσως κάποιους να σας ξένισε μια τέτοια ανάρτηση. 
Αλλά σε αυτή εδώ τη γωνίτσα μοιράζομαι 
τον εαυτό μου και τη ζωή μου. 
Και δεν θα μπορούσε να λείψει από εδώ αυτή 
τόσο σημαντική μέρα της ζωής μου, της ζωής μας. 
Η πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής μας...
Σας φιλώ!

(Οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν από τον αγαπητό 
φίλο Χρήστο Ασημακόπουλο, 
τον οποίο και ευχαριστούμε πάρα πολύ!) 

Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017

~ "Να ζήσεις πρώτα τη ζωή σου! Να αλλάξεις συντρόφους, να γνωρίσεις ανθρώπους διαφορετικούς. Άνθρωπος που δεν την έχει ζήσει τη ζωή, βγάζει στερητικά.Εσύ λοιπόν, να μην βιαστείς..." ~

Σχόλιο "αμφ.":
Συμπαραστεκόμενοι με αγωνία 
~ αλλά και με απόλυτη εμπιστοσύνη σε Κάποιον που βλέπει τα πάντα από ψηλά...~ στους εφήβους μας (στα σπιτικά & στα σχολειά μας...), που έχουν αυτού του είδους τους πολέμους ν΄αντιμετωπίζουν σχεδόν καθημερινά...
Το κατάλληλο άρθρο στην κατάλληλη περίοδο...
Φωτογραφία της Nota Haras.

‘’Να αποκτήσεις εμπειρίες. 
Να μην βιαστείς να εγκλωβιστείς μέσα σε μία σχέση. 
Να ζήσεις τη ζωή σου. 
Να αλλάξεις συντρόφους, να γνωρίσεις ανθρώπους διαφορετικούς. 
Άνθρωπος που δεν την έχει ζήσει τη ζωή, βγάζει στερητικά. 
Εσύ λοιπόν, να μην βιαστείς. 
Κοίτα να περάσεις καλά τώρα, και κάποια στιγμή, θα βρεις έναν άνθρωπο να νοικοκυρευτείς, να ζήσετε μαζί το υπόλοιπο σας. 
Μην βάζεις στο κεφάλι σου υποχρεώσεις από τώρα. 
Κοίτα πρώτα να χορτάσεις από τα όσα έζησες, να γεμίσεις, για να μπορέσεις μετά να είσαι εντάξει. 
Για να μην ψάχνεσαι. 
Για να μπορέσεις να στεριώσεις.’’
Αυτά λέμε στα παιδιά μας…
Και κάπως έτσι, φτιάχνουμε ανθρώπους μαλθακούς, ανίκανους να αγαπήσουν και να αγαπηθούν. 
Δαιμονοποιούμε στα μάτια τους τις σχέσεις, λες και πρόκειται για κάποιου είδους καταδίκη. 
Τα μαθαίνουμε πως να προσεγγίζουνε τον άλλον άνθρωπο καθαρά ηδονιστικά, κερδοσκοπικά. 
Προστατεύουμε και τρέφουμε το εγώ τους, ωθώντας τα σε μια νοοτροπία, ‘’ό,τι αρπάξεις’’, χωρίς υποχρεώσεις, χωρίς συνέπειες, χωρίς προσπάθεια. 
Και ζούμε με την ψευδαίσθηση ότι αυτά τα παιδιά, κάποια στιγμή, αφού κάνουν το κύκλο τους, θα στεριώσουν σε μια σχέση.
Πως; Πως θα συμβεί αυτό; 
Πως αφού τα έχουμε ευνουχίσει; 
Πως αφού ποτές δεν πάλεψαν, να μάθουν να αγαπούν, να μάθουν με τον άλλον άνθρωπο να μοιράζονται, να συνυπάρχουν;
Τα καταστρέφουμε τα παιδιά μας.
Και όχι σε σχέση δε θα μπορέσουν να σταθούν ποτέ, αλλά ούτε και στην ζωή την ίδια.
Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος
(by Nota Haras )

~ Αναμένοντας τη βιοψία του Αριστείδη...Όλοι το ξέρουμε καλά, πως ακόμα και η παραμικρή ευχούλα δεν πάει χαμένη...

Αριστείδης...
Αποτέλεσμα εικόνας για κομποσχοινι
Στα 50 κάτι του...
Πολύτεκνος...
Περιμένει τα αποτελέσματα της βιοψίας...
Αν σου περισσεύει λίγος χρόνος (και λίγη περισσότερη διάθεση για βοήθεια...), 
βάλ΄τον στο κομποσχοινάκι σου...
Μαζί  με τους υπόλοιπους που "κουβαλάς"...
Μην τον αφήσουμε μόνο...
Τι λες;

Πολλές ευχαριστίες....

(είτε τα καταφέρεις είτε όχι)!

~ Από την Ευαγγελία ("δική μας" και δική του...)

~ Στα ίχνη της παράδοσης... στην τροχιά του μέλλοντος...

Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017

~ Κιθαρίστας ή ...ντράμερ;

Φωτογραφία του χρήστη ΙΧΘΥΣ.
Δεν είναι τυχαίο που η διάκριση βρίσκεται στο κεφαλόσκαλο των αρετών της νηπτικής θεολογίας κατά τον Άγιο Ιωάννη της Κλίμακας...
ΙΧΘΥΣ

~ Αγαπάς τον Παντελή; Αν υπήρχε κάτι, που να μπορούσες να του προσφέρεις εκεί που "βρίσκεται" τώρα, δεν θα το΄κανες; (1 χρόνος μετά...)


Μια παράκληση για όσους αγάπησαν 
& ακόμα αγαπούν τον Παντελή...


Άκουσέ μας...
Αν μπορούσε ο Παντελής  
(και ο κάθε "Παντελής" που αναχωρεί με όποιον ηρωϊκό 
ή συνηθισμένο τρόπο απ΄αυτόν τον μάταιο κόσμο)
να σου ζητήσει 1 χάρη, ποια νομίζεις πως θα ήταν;
Να του κάνεις αφιερώματα;
Να τραγουδάς από το πρωί μέχρι το βράδυ τα τραγούδια του;
Να μιλάς γι΄αυτόν & για τις κοινές σας εμπειρίες; 
Ή να κάνεις επιτέλους κάτι ουσιαστικότερο για την ψυχούλα,
που τόσο αγάπησες;

Όταν η ψυχή, αδελφέ, "φεύγει" και ετοιμάζεται ν΄αντιμετωπίσει,
στ΄αλήθεια όμως..., τα εναέρια τελώνια,
τότε ακριβώς 
(σήμερα δηλαδή που έχουν περάσει 
1 χρόνος από το "φευγιό"του Παντελή...)
ο άνθρωπός μας χρειάζεται τη βοήθειά μας!
Όχι στα λόγια...

Άσε τα τραγούδια του για λίγο 
& "μπλέξε"το όνομά του με Το Όνομα Του Χριστού,
που όπως και συ το λες, Τον Πίστευε & Τον αγαπούσε τόσο...
Έτσι θα τον βοηθήσεις τον Παντελή!!!
Δεν έχεις να χάσεις κάτι αν το δοκιμάσεις...
Τι λες;
"Κύριε Ιησού Χριστέ, ανάπαυσε την Ψυχή
του δούλου σου, Παντελή..."

ΥΓ : 
Αν το τολμήσεις, να ξέρεις πως με κάποιο 
"μαγικό" τρόπο & συ θα νιώσεις καλύτερα...
Γιατί για πρώτη φορά, και ίσως και καθοριστικότερη,
έδωσες στον άνθρωπό σου αυτό που έχει πραγματικά ανάγκη...
Με αγάπη.
Ένας φίλος.


"αμφοτεροδέξιος".

~ Η ΑΠΟΚΡΥΠΤΟΜΕΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ «ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ»... ~ Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ.-


Σχόλιο "αμφοτεροδέξιου" & των συν αυτώ:
Τι μας έχει πιάσει με το περιβόητο 
"Τάμα Του Έθνους",ε;
Μα είναι να ρωτάς;
Έρχονται και σας παρακαλάνε ένα ζευγάρι αγνών Πατριωτών (το σεβάσμιο ζεύγος, κυρίου και κυρίας Αναγνωστοπούλου),που έχουν στερηθεί τα πάντα, αφιερώνοντας ολόκληρη τη ζωή τους και την περιουσία τους (κάτι δεκάδες εκατομμύρια ευρώ...) στο "Τάμα" του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και των υπόλοιπων Ηρώων του Έθνους μας...
Αποτέλεσμα εικόνας για Τάμα Του Έθνους
Σας ικετεύουν να σηκώσουν από μόνοι τους χωρίς την παραμικρή επιβάρυνση του Ελληνικού Κράτους, δίνοντας μάλιστα δουλειά σε έναν τεράστιο αριθμό Ελλήνων ανέργων, έναν υπέρλαμπρο Ιερό Ναό στο όνομα Του Σωτήρος Χριστού...
Το μόνο που σας ζητάνε είναι να τους εγκρίνετε έναν ανεκμετάλλευτο χώρο,
( "τόν πρό 40ετίας ὁρισθέντα χῶρον εἰς τό Ἀττικόν ἅλσος, εἰς θέσιν Τουρκοβούνια Δήμου Γαλατσίου Ἀττικῆς..."), 
που με τα χρόνια και στην τοποθεσία που βρίσκεται,έχει καταντήσει ένας απέραντος σκουπιδότοπος...
Και σεις, κύριοι "διαχειριστές" του "Ελληνικού" Κράτους και "Υπηρέτες" του Ελληνικού λαού (συμπεριλαμβανομένων των σημερινών,των προηγούμενων,αλλά και του επόμενου,που προαλείφεται ως νέος πρωθυπουργός...) έχετε ακόμα το θράσος και αρνήστε;
Με ποια δικαιολογία;
Μήπως πως είστε απασχολημένοι με το τζαμί, του οποίου την εσπευσμένη ανέγερση με τόση σκανδαλώδη ελαφρότητα σπεύσατε να ψηφίσετε;
Πόσο ακόμα θα μας αντέξει Ο Θεός;
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σερφαφείμ - Η αποκρυπτομένη αλήθεια για το

Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ - 

Η αποκρυπτομένη αλήθεια για το "Τάμα του Έθνους"...

"Ἐπειδή πολλῶν καρδιῶν «διαλογισμοί» ἀπεκαλύφθησαν μέ τήν ἄτεχνον προβολήν τοῦ θέματος γιά τήν ἐκπλήρωσι τοῦ «Τάματος τοῦ Ἔθνους» τήν ἰδίαν στιγμήν πού ἡ Ἑλληνική Πολιτεία μέ τήν ψῆφο τῶν κομμάτων τοῦ λεγομένου συνταγματικοῦ τόξου ἀνίδρυσε ΝΠΙΔ εἰς βάρος τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ γιά τήν ἀνέγερση τοῦ Ἰσλαμικοῦ Τεμένους «λησμονοῦσα» τά τέσσερα μαῦρα ἀτέλειωτα ἑκατόχρονα τῆς φρικτῆς ἰσλαμικῆς δουλείας, δημοσιοποιῶ εἰσήγησί μου εἰς τήν ΔΙΣ Συνοδικῆς περιόδου 2010-2011, πού ἐνημερώνει σαφῶς γιά τό εἰρημένο θέμα. Συνεπῶς οἱ θορυβοῦντες μέ μοναδικό ἐφαλτήριο τό θράσος τῆς ἀγνοίας τους ἁπλῶς καταδεικνύουν τήν ἄβυσσο τῆς ἐμπαθείας τους εἰς βάρος τῆς ἀμωμήτου ἡμῶν πίστεως καί τῆς τροφοῦ τοῦ Γένους Μητρός Ἐκκλησίας πού χωρίς τούς ποταμούς αἵματος τῶν ἁγίων καί ἡρωϊκῶν τέκνων Της πού πολέμησαν κατά τήν ρήση τῶν ἀγωνιστῶν τοῦ 1821 «γιά τοῦ Χριστοῦ τήν πίστη τήν ἁγία καί τῆς πατρίδος τήν ἐλευθερία» θά σήκωναν σήμερα κόκκινες «σημαιοῦλες» μέ τήν ἡμισέλινο, ἑκόντες ἄκοντες, γιά τόν νεοσουλτᾶνο Ἐρντογάν.Ἀπό τήν κατωτέρω εἰσήγησι προκύπτει ὅτι χωρίς καμμία ἐπιβάρυνσι τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ τό «Τάμα τοῦ Ἔθνους» μπορεῖ ἄμεσα νά ὑλοποιηθῆ ἀπό τούς προτιθεμένους δωρητάς μέ μόνη μία διοικητική πράξι συμπληρώσεως τῶν σκοπῶν τοῦ Ἱδρύματος πού συνέστησαν οἱ ἴδιοι καί ἡ ὁποία ἐπί ἔτη παρανόμως δέν ἐκδίδεται..."

(Δείτε την συνέχεια ΕΔΩ!!!)

Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2017

«Στο πρόσωπο της αγ. Φιλοθέης τιμάται η πόλη των Αθηνών...» ~O Διευθυντής της Βιβλιοθήκης της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, Δρ Σεβαστιανός Ανδρεάδης.-

Ο Διευθυντής της Βιβλιοθήκης της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών Δρ Σεβαστιανός Ανδρεάδης χαιρετίζει την Επιστημονική Ημερίδα με τίτλο «Η Κυρά των Αθηνών και Καλλιμάρτυς του Γένους. Η συμβολή της Αγίας Φιλοθέης στην πνευματική αφύπνιση του ελληνικού λαού», η οποία πραγματοποιήθηκε την 17η Φεβρουαρίου 2017 ώρα 6:00 μ.μ. στη Μεγάλη Αίθουσα του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, παρουσία του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας Προκοπίου Παυλόπουλου, του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών κ. Ιερωνύμου και του Πρύτανη του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Μελετίου-Αθανασίου Δημόπουλου.

~ Ένα Χωριό Φάντασμα... Ghost Town ~ (Και μη ξεχνάς... Το "μυστηριώδες εγκαταλελειμμένο" χωριό Λεβίσσι είναι το χωριό & η γενέτειρα του Αγίου μας, του Αγίου Γέροντος Ιακώβου, του επονομαζόμενου &... "Με συγχωρείτε"!!!)



            (έργο της "αμφοτεροδέξιας" Μαρίας Τσιράκογλου...)
Περιμένουμε με ιερή αγωνία την ώρα,
που θα ανακοινώσει η Αγία μας Εκκλησία 
την Αγιοκατάταξή του...

Για να συμπληρωθεί "το τρίο" των νέων σύγχρονων 3 Ιεραρχών...

(μαζί με τον Άγιο Πορφύριο 
& τον Άγιο Παϊσιο...) 
Ευχαριστίες θερμές στα αδέλφια μας,
Σοφία "Συγκλητική" & "Πνεύματος Κοινωνία".-
(Πάτα στη φωτογραφία...)

~ It is not a human corporation, but the Divine-human Body of Christ...

Post's featued image.
The Church is not a human organization, but a Divine-Human organism. It is not a human corporation, but the Divine-human Body of Christ. The source of the Church is this God Himself. It is not men’s invention, it is not a fruit and result of men’s social need, but it is the sole place of man’s salvation. That is to say, the impression is created that men made the Church in order to be able to survive in such dif?cult and tragic social conditions of life.
But, as we explained before, the source of the Church is God Himself, and man’s salvation takes place within it. 
Clement of Alexandria observes: “for just as it is a work of his will and is called the world, so also the salvation of men is his will and this is called the Church”.
And this means that the Church will never cease to exist, in spite of such difficult and unfavorable circumstances.
Based on Metropolitan Hierotheos of Nafpaktou
The procession on Great (Good) Friday

~ Κι όμως! Υπάρχουν ακόμα κάποιοι και στους "καλλιτεχνικούς" χώρους, που υπερασπίζονται το Μυστήριο του Γάμου...

Σχόλιο "αμφ.": 
Δεν είμαστε όλοι,λοιπόν, διατεθειμένοι να υποκύψουμε σε ό,τι κάποια "προοδευτικά" μυαλά, έχουν βαλθεί να μας επιβάλλουν!!! Παντού,θα δεις και εξαιρέσεις...Διάβασε και δες...
Αποτέλεσμα εικόνας για Περί γάμος εκκλησια
Η ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΛΕΧΟΥ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΕΤΑΙ ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ!
Για την αξία του μυστηρίου του γάμου μίλησε εχθές (02 Φεβρουαρίου) το βράδυ η γνωστή ηθοποιός Κατερίνα Λέχου, σε τηλεοπτική συνέντευξη που παραχώρησε εχθές το βράδυ.
Η Κατερίνα Λέχου μεταξύ άλλων τόνισε ότι ο γάμος αλλάζει την ζωή των ανθρώπων κάνοντας λόγο για σοβαρή ευθύνη του ιερού μυστηρίου της Εκκλησίας. Σε ερώτηση μάλιστα του Γρηγόρη Αρναούτογλου πώς αλλάζει η ζωή σε ένα ζευγάρι, αφού δεν υπάρχει ένα παιδί, η καταξιωμένη ηθοποιός δήλωσε με έμφαση πως «η ευθύνη που παίρνεις απέναντι στον εαυτό σου και στον σύντροφό σου είναι πολύ σοβαρή όταν παρεμβάλλεται το μυστήριο. Πιστεύω στο μυστήριο», ενώ αργότερα δεν δίστασε να πει ότι ο χωρισμός δεν είναι τόσο απλή διαδικασία όταν παρεμβάλλεται το ιερό μυστήριο του γάμου...
Περί γάμου

Η επιτυχία του γάμου... - Κωνσταντίνος Γανωτής

«Τα έργα του σκότους...»

Φωτογραφία της Nota Haras.
«Τα έργα του σκότους» δεν λέγονται έτσι επειδή γίνονται μέσα στο σκοτάδι, επειδή και κατά την ημέρα οι άνθρωποι ασελγούν, κλέβουν και παρανομούν κατά διάφορους άλλους τρόπους, αλλά επειδή αυτά παραδίδουν εμάς που τα κάνουμε στο αιώνιο καταχθόνιο σκοτάδι...
Άγιος Μάξιμος ο Γραικός

Το Τάμα και η αλήθεια...


Φωτογραφία του χρήστη ΤΟ ΤΑΜΑ του Εθνους.

" ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ "
ΑΣ ΑΚΟΥΣΘΗ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ Η ΑΛΗΘΕΙΑ
17.02.2017
1.Η  διαστρέβλωση ή η παράληψη ορθής διαφωτίσεως εις τον αιώνα των ταχυτήτων και της βασιλείας των ΜΜΕ είναι ειδεχθέστατο έγκλημα και θεοκτονία. Μόνον η αποκατάσταση της αληθείας σώζει.
Μιας και μερικοί διευθυντές - ανταποκριτές ειδήσεων έχουν τόσον παρασυρθεί από ανιστόρητους ιστορικούς και ιδιοτελείς κύκλους «πατριαρχών» διαπλοκής, αετονύχηδων, καταφερτζήδων και μεθοδίων, οι οποίοι με κάθε θεμιτό ή αθέμιτο μέσο επιδιώκουν την διαστρέβλωση της αληθείας και δεν επιθυμούν να εφαρμόσουν την ηθική εντολή «γνώσατε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθέρωση ημάς», τότε ας ακούσουν την ρήση του αρχαίου προγόνου μας  Πλάτωνος «Μηδενὶ δίκην δικάσῃς, πρὶν ἄν ἀμφοῖν μῦθον ἀκούσῃς» (ΝΑ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΚΑΙ Η ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ).
Έχουμε τονίσει ΑΠΕΙΡΕΣ ΦΟΡΕΣ ότι : εμείς δεν επιθυμούμε ούτε μια τρύπα δεκάρα από την πολιτεία και την εκκλησία όχι μόνο δια την κατασκευή του Πανελληνίου Προσκυνήματος του Τάματος του Έθνους του Κολοκοτρώνη και Καποδίστρια – αλλά ΖΗΤΟΥΜΕ  η μεν εκκλησία να πρωτοστατεί ευλογούσα εμπράκτως, ή δε πολιτεία να νομοθετεί διευκολύνουσα.
2. Αλλά και την συντήρηση του Ιερού Πανελληνίου Προσκυνήματος του Τάματος του Έθνους, τις αναμνηστικές στήλες για τους Έλληνες και Φιλέλληνες που πρόσφεραν τα πάντα στον Αγώνα, και την μισθοδοσία του αναγκαίου προσωπικού και του περιβάλλοντος χώρου τα αναλαμβάνουμε όλα εμείς (Εάν παραστεί ανάγκη να κοπούν μερικά δέντρα, αναλαμβάνουμε συμβατικώς  την ευθύνη –υποχρέωση να φυτέψουμε χιλιαπλάσια).

3. Χιλιάδες ελληνικές οικογένειες θα τρώνε τον άρτο το επιούσιο με τον ιδρώτα τους, δουλεύοντας για αυτό το έργο.
4. Τα ασφαλιστικά ταμεία θα γεμίζουν με εισφορές.
5. Τα οφέλη για την Ελλάδα και την Ελληνική κοινωνία θα είναι εις βάθος χρόνου αμύθητα.
6. Πρόεδρος θα είναι ο εκάστοτε Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος και Αντιπρόεδρος ο οικείος Μητροπολίτης και 3 άλλοι Μητροπολίτες, τους οποίους θα ορίζει το διευρυμένο Δ.Σ. του Ι.Π.Η.Π.Α., 5 μέλη του Ι.Π.Η.Π.Α. με 8 Πρεσβευτές Καλής Θελήσεως του Τάματος του Έθνους, 5 μέλη από την εξουσιοδοτημένη υπό της Ιεράς Συνόδου 9μελή Επιτροπή. Εάν συμβάλλουν στη πραγματοποίηση το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου και της Περιφέρειας, τότε θα μειωθούν οι Πρέσβεις Καλής Θελήσεως του Τάματος του Έθνους κατά δύο και θα αντικασταθούν από ένα μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου και ένα μέλος της Περιφέρεια, όπου θα ανεγερθεί το Τάμα του Έθνους (Αθήνα/Αττική ή αλλού).
7. Ιδιοκτησιακώς και οικονομικώς δεν θα ανήκει ούτε στον Αναγνωστόπουλον, ούτε στο Ίδρυμα Προασπίσεως Ηθικών και Πνευματικών Αξιών ούτε στο Σωματείο Οι φίλοι του Τάματος του Έθνους, ούτε στο Ελληνικό Κράτος αλλά στο Ελληνικό Γένος - Ελληνικό Έθνος - τους Πανέλληνες και την Παγκόσμια Ορθοδοξία.
Εκκλησιαστικώς θα ανήκει στον τοπικό Μητροπολίτη.
Οικονομικώς και ιδιοκτησιακώς θα ανήκει στο Ελληνικό Έθνος, στους απανταχού Έλληνες της διασποράς και την παγκόσμια Ορθοδοξια.
8. Με μελέτη των στοιχείων του Γενικού Αρχείου του Κράτους και άλλων έγκυρων πηγών έχουμε απόδειξη ότι και ο Ελευθέριος Βενιζέλος ήταν Πρόεδρος για το ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ. Ο Θεμιστοκλής Σοφούλης. ο Θρασύβουλος Ζαΐμης, ο Αλέξανδρος Ζαΐμης, ο Σπυρίδων Λάμπρος και λοιποί , λαμπροί Πρωθυπουργοί και σοβαροί  Έλληνόψυχοι πατριώτες έχουν ταχθεί να ΑΝΑΒΙΩΝΟΥΝ το Τάμα του Έθνους.
Μάλιστα ο Ελευθέριος Βενιζέλος και ο Αλέξανδρος Ζαΐμης σαν Πρόεδρος της Δημοκρατίας την 3 Μαρτίου 1930 έθεσαν το θεμέλιο λίθο στο Πεδίο του Άρεως.
Γιατί δεν υπάρχει η στοιχειώδης ευσυνειδησία των δημοσιογράφων και διευθυντών ειδήσεων να λέγουν την όλη αλήθεια και γιατί κόλλησε η βελόνα και πιπιλίζουν την καραμέλα : «το ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ είναι χουντικό, χουντικό … είναι κατάλοιπα της χούντας , κατάλοιπα της χούντας..» ! ! ! ...
Μήπως όλοι αυτοί που σιωπούν ή διαστρεβλώνουν την αλήθεια είναι βαλτοί προς τούτο να την παραποιούν βαναύσως και να λέγουν τέτοια ξεράσματα δια να καλύπτουν το ειδεχθέστατο σκάνδαλο του αιώνος,  που είναι το κουκούλωμα των χρημάτων του Τάματος του Έθνους που συγκεντρώθηκαν επί εποχής των Συνταγματαρχών !
Και γαρ η λαλιά τους, δηλαδή η διαστροφή της αλήθειας επιβεβαιώνει τις πράξεις αυτών των πανούργων που καταχράστηκαν το ιερό χρήμα και περιορίζουν σκοπίμως ότι τα χρήματα που συγκεντρώθηκαν ήταν μόνο 450.000.000 δραχμές. Όμως πρέπει να είναι υπερδιπλάσια.
Είναι η κατεξοχήν ανηθικότητα  εκ μέρους της πολιτείας και της εκκλησίας που δεν ενδιαφέρονταν να μάθουν :
α. Πόσα χρήματα συγκεντρώθηκαν επί Συνταγματαρχών,
β. Σε ποια πιστωτικά ιδρύματα και
γ.τι απέγιναν τα χρήματα αυτά που με τους τόκους πρέπει να είναι σήμερα εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ .

9. Βλέποντας την αβελτηρία και την πλήρη αδιαφορία τους, αναγκαστήκαμε να κινήσουμε εμείς την διαδικασία των ανακρίσεων και απαιτούμε να μην κουκουλωθεί αυτή η υπόθεση ως είθισται.
Αλλά επειδή τα πιστωτικά ιδρύματα συνεννοήθηκαν μεταξύ τους να αρνηθούν ότι υπήρξαν λογαριασμοί και καταθέσεις και επειδή πετύχαμε το συμβούλιο των πλημμελειοδικών να άρει το απόρρητο των τραπεζών, αιτούμε εν ονόματι της Δικαιοσύνης και της Δημοκρατίας:

να κληρωθούν ορκωτοί λογιστές , αστυνομικοί και δικαστικοί της διώξεως οικονομικού εγκλήματος, συνταξιούχοι διευθυντές τραπεζών και λοιποί με καθαρά χέρια να ερευνήσουν σε όλα τα πιστωτικά ιδρύματα.
Να ελέγξουν όλα τα καταθετήρια  και εντάλματα πληρωμών όλων των πιστωτικών ιδρυμάτων κατά την περίοδο 1969  μέχρι τώρα..
Όσοι έχουν στοιχειώδη ασυνειδησία και θέλουν να αποκαταστήσουν την αλήθεια ας μας ζητήσουν γραπτώς και να μάθουν τι θα φτιάξουμε με τα χρήματα δημιουργία του Τάματος (εκατοντάδες στρέμματα πράσινων πνευμόνων, εξοπλισμό σχολείων, αναστυλώσεις Ιστορικών Ναών και Μονών, Γηροκομεία , Στέγες Αγάπης κλπ ευαγή Ιδρύματα).
Αμέσως θα έχουν  όλα τα στοιχεία που επιθυμούν , για να τους βοηθήσουμε.

http://www.fotgrammi.gr/
ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΤΙΣ ΣΟΒΑΡΟΤΑΤΕΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΚΑΙ
ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΛΗΘΕΙΑ
τις οποίες  συνιστούμε  ανεπιφυλάκτως σε όλους τους φίλους και συνεργάτες μας – θαυμαστές των σκοπών και δραστηριοτήτων των φορέων μας να τις συνιστούν παντού.
και όσα ΜΜΕ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΥΝ
ΓΙΑ ΤΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ" 
http://www.fotgrammi.gr/

Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017

~ Φιλιά, δακρυγόνα και... βελούδα στο τέλος του χειμώνα!

Πάντα τέτοια εποχή, δηλαδή "φιλιά και δακρυγόνα στο τέλος του χειμώνα" ή στερνές μέρες του Φλεβάρη που αυτή τις προσμετρά (με τα ανέκαθεν αυθαιρετούντα μαθηματικά της) ως πρώιμες του Μάρτη, έβγαζε από την καρδιά της εκείνα τα μικρά βελούδινα κουρελάκια σε κόκκινο πορφυρούν.
Τα άπλωνε στους δρόμους που πέρασε κάποτε, στα φιλιά που έκλεψε ή όχι, στα τραγούδια που δεν τραγούδησε ποτέ, στα λόγια εκείνων που έχουν πια ταυτότητα Παραδείσου, στα μέλια που χύθηκαν στις γωνιές της και έκτοτε την σώζουν σε εποχές άφατης πικρίας, όπως ετούτη που διερχόμεθα χρόνια τώρα.
Φέτος τα μικρά της πορφυρά κουρέλια ξέφυγαν ένα βράδυ πριν προλάβει να ονειρευτεί και το πρωί τα βρήκε ανάσες αγαπημένων, απλωμένες στο παλιό σπίτι. Εκεί όπου η μάνα της πήγε νιόπαντρη, εκεί όπου πήγαν και την ίδια κατσιασμένο μωρό μιας δύσκολης γέννας μετά την κλινική, εκεί όπου έφερε ο παπάς την κολυμπήθρα και την βάφτισαν -μια συνηθισμένη μέρα που ο πατέρας της πήγε στη δουλειά και γύρισε και την βρήκε βαφτισμένη, μυρωμένη, έτοιμη Χριστιανή-.
Δεν ήταν ούτε όμορφο, ούτε άσχημο αυτό το σπίτι. Ήταν απλά η οικία όπου τα χνώτα των προπατόρων είχαν ποτίσει τους τοίχους με υποθήκες, όπου είχε πεθάνει ο παππούς στα τριάντα τόσα του, είχε θρηνήσει η ωραία Ελένη η γιαγιά της, είχε πεινάσει ο πατέρας και η αδελφή του, είχε έρθει έρωτας και γαμπρός ο Μιλτιάδης ο Σμυρνιός θείος της (κιμπάρης, λεβέντης και γλεντζές) και στο υπόγειό του είχε κάποτε κρυφτεί ο μπαρμπα Γιάννης ο αδελφός της γιαγιάς, που τον κυνηγούσαν (δεν ξέρει ούτε ποιός, ούτε γιατί).
Είναι λίγο διαφορετικό τώρα το σπίτι καθώς το πλήγωσαν η εξέλιξη (να μικρύνουμε την αυλή για να χτίσουμε μαγαζί για να έχουμε ένα νοίκι ), τα κληρονομικά αλλά -το κυριότερο- αυτοί που τόλμησαν και πέθαναν πριν προλάβουν οι επίγονοι να γίνουν αρκούντως τρυφεροί.....
Η θειά της που έμεινε εκεί (όταν η δική της οικογένεια έχτισε αλλού), η θειά όπου πήγαινε και διάβαζε το "Ρομάντσο" ή ονειρευόταν καθήμενη στα σκαλιά της κυρίας εισόδου με τις ώρες δίχως τον έλεγχο της νομιμοφρόνου μητρός της, αυτή η θειά ήταν η τελευταία που πέθανε πριν καναδυό χρόνια και έκτοτε το σπίτι κλειδώθηκε, κακήν κακώς. Είχε προηγηθεί βέβαια ο θάνατος του Μιλτιάδη και μαζί του είχαν φύγει το γέλιο, οι πλάκες του βινυλίου και η μυρωδιά του κρασιού και του αρσενικού. 
Με την τελευταία αναχώρηση χάθηκαν και οι βραδιές με τις σιγανές κουβέντες κάτω από την ακακία, σπολάτι πήγαν και όσα ειπώθηκαν από τις γυναίκες και τα κράτησαν μυστικά οι αρχαίες τριανταφυλλιές.
Χθες έστειλε τον άντρα της να κλαδέψει τα φυτά και να καθαρίσει την αυλή "μην μας κάνει και καμιά μήνυση ο Δήμος" είπε. 
Εκείνο που εννοούσε όμως ήταν πως ήθελε να είναι ανοιχτωσιά για να μπορεί να βλέπει τα βελούδινα πορφυρά κουρελάκια της απορφανισμένης τρυφερής της μνήμης, κρεμασμένα στην γκρεμισμένη βρύση, στην μεγάλη πέτρα που ο παππούς είχε φέρει από την πατρίδα για να θυμάται και την είχαν βάλει σκαλοπάτι και στα κάγκελα όπου θεωρεί πως ανυπερθέτως τα ξημερώματα συγκεντρώνονται όλα τα αγαπημένα και δακρυσμένα τούτης της οικίας.....
" Θα σας ονειρευτώ ένα βράδυ" μουρμούρισε υποσχετικά και τα βελούδα της καρδιάς της μετακινήθηκαν ευγνωμόνως και αυτό την πόνεσε βαθιά, σαν απόλυτος έρωτας....
Όσοι έζησαν στο σπίτι την κοίταζαν, όσα έζησε στο σπίτι την ευλογούσαν και κείνη έκλαιγε το κλάμα κάθε Άνοιξης, κάθε χαμού, κάθε προσφυγιάς που την σημάδεψε.
Το κόκκινο βελούδο έγινε πάλι αίμα και έρεε γοητευτικό, περήφανο και με αργή ροή, όπως αξίζει στο πορφυρό μιας αυλαίας που πέφτει γιατί "αυτό έτσι είναι"!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...